Έργα και ημέρες μιας αν…αποτελεσματικής κυβέρνησης, 02/02/17

[…ειωθότες άνθρωποι ου μεν επιθυμούσιν ελπίδι απερισκέπτω διδόναι, ο δε μη προσίενται λογισμώ αυτοκρατόρι διοθείσθαι …] (Θουκυδίδης iv, 108).

Δηλαδή, οι άνθρωποι συνηθίζουν εκείνο μεν το οποίο επιθυμούν να το παραδίδουν σε κάποια ανόητη ελπίδα, εκείνο δε που δεν μπορούν να προσεγγίσουν, να το απομακρύνουν με τον πλέον παράλογο συλλογισμό…

Μην βγάλετε το βιαστικό συμπέρασμα ότι πειθαρχώ στα κελεύσματα του υφυπουργού Παιδείας. Επίσης, το ανωτέρω απόσπασμα από τον Θουκυδίδη, δεν αποτυπώνει παρακαταθήκη ή συμβολή του γράφοντος στην αναπλήρωση κάποιου απολεσθέντος νησιού μας. Παρατίθεται, απλά, για να υπενθυμίσει και να επισημάνει κάτι απλό: ότι είναι πολύ πιο εύκολο να εξαπατήσεις ή να καλλιεργήσεις αυταπάτες σε κάποιον, παρά να τον πείσει ότι κάποιος τον εξηπάτησε. Και τα δύο νοήματα, αυτά, ταιριάζουν γάντι –ή μήπως πρέπει να πω χειρόκτιο- στην σημερινή πολιτική μας πραγματικότητα.

Η χαλαρή μας διάθεση από το κλίμα των εορτών, διεκόπη βίαια τόσο από τις εσωτερικές όσο και από τις εξελίξεις στον διεθνή στίβο.

Όσοι χρησιμοποιούν ιδιωτικό όχημά για τις μετακινήσεις τους, αισθάνθηκαν το άλμα της τιμής των καυσίμων –και λόγω της αύξησης του ΕΦΚ, αλλά και από την αύξηση των τιμών του πετρελαίου.

Οι συνταξιούχοι, μετά την πρόσκαιρη ευφορία, που ελάχιστοι εξ αυτών αισθάνθηκαν, από την καταβολή του ενισχυτικού επιδόματος, καλούνται για μία ακόμη φορά να πληρώσουν το τίμημα της «υπερήφανης» στάσης του Τσίπρα και των συνεταίρων του, προκειμένου, να συνεχίσουν το έργο τους στην νομή εξουσίας.

Οι ιδιοκτήτες ακινήτων καταβάλλουν τον … υπερηφάνως καταργηθέντα ΕΝΦΙΑ.

Οι επιχειρηματίες και οι ελεύθεροι επαγγελματίες ετοιμάζονται να υποδεχθούν τον νέο συνεταίρο τους, τα Ασφαλιστικά Ταμεία και βέβαια, να ικανοποιήσουν τις όλο και διευρυνόμενες ανάγκες του ήδη υπάρχοντος, της Δ.Ο.Υ.

Το κλίμα στην αγορά, ακόμη και κατά την περίοδο των εορτών, ήταν απολύτως συμβατό με την «Αριάδνη», η οποία, την φορά αυτή, δοκίμασε εκτός από τα νεύρα και την ζωή των Ελλήνων (που δεν είχαν επάρκεια καυσίμων για την θέρμανση), και τους πρόσφυγες. Άλλη μία τεράστια επιτυχία της «ευαίσθητης» και της «ηθικά πλεονεκτούσης» -με το συμπάθιο και συγνώμη-, «αριστερής» κυβέρνησης.

Διερωτώμαι, αν υπάρχει ένας τομέας όπου η κυβέρνηση έχει να παρουσιάσει κάποια επιτυχία, έστω και με την σε μέγιστο βαθμό διασταλτική έννοια.

Στο προσφυγικό από την πολιτική(;) «ηλιοθεραπείας και εξαφανίσεως» της κυρίας Χριστοδουλοπούλου, περάσαμε στην υπερτιμημένη παρουσία του σημερινού υπουργού. Η ευαισθησία, η δική του και εν γένει της κυβέρνησης, άφησε τους πρόσφυγες έρμαια στην ασύδοτη παράνοια των κάθε καρυδιάς «αλληλέγγυων», οι οποίοι χρησιμοποίησαν –επίτηδες;- τους δυστυχείς πρόσφυγες για να συντρίψουν τον παγκόσμιο καπιταλισμό και την πολιτική συνόρων της ΕΕ.

Αποτέλεσμα, το λιμάνι του Πειραιά έγινε για πάνω από χρόνο καταυλισμός· η εμπορική σιδηροδρομική γραμμή στην Ειδομένη, κλειστή συνολικά για πάνω από 4 μήνες και οι πρόσφυγες κυριολεκτικά πνίγονταν στην λάσπη και σάπιζαν από την βροχή. Και βέβαια, η χώρα έγινε διεθνής περίγελως (μέχρι και οι αστυνομικοί –ούτε καν στρατός- της ΠΓΔΜ εισέβαλαν στα Ελληνικά σύνορα).

Δύο χρόνια μετά, στο Ελληνικό παρά τις διαβεβαιώσεις και χρονοδιαγράμματα του Μουζάλα οι πρόσφυγες και μετανάστες επιμένουν να μην εξαφανίζονται· στα νησιά, ακόμη δεν μπορούν οι κάτοικοι να συνέλθουν και να μπει μια στοιχειώδης τάξη, ενώ οι εκρήξεις –κατευθυνόμενες, δικαιολογημένες ή μη- των προσφύγων ή μεταναστών, δημιουργούν εύφορο έδαφος ώστε οι κάτοικοι των περιοχών αυτών να στρέφονται προς ακραίους πολιτικούς σχηματισμούς και να τρέφουν το δένδρο του ρατσισμού.

Στην κακομοιριά της προσφυγιάς προστίθενται καθημερινά η απώλεια της αξιοπρέπειας και εξαθλίωση λόγω των συνθηκών διαβίωσης στην Ευρωπαϊκή και «ευαίσθητη» Ελλάδα των Τσίπρα και Μουζάλα. Οι καταγγελίες του υπευθύνου των Γιατρών του Κόσμου, σε ραδιοφωνική εκπομπή του «ΒΗΜΑ fm» την 31η Ιανουαρίου, θα έκαναν κάθε σοβαρό άνθρωπο να δηλώσει την αποτυχία του και να παραιτηθεί. Η εικονική πραγματικότητα που προβάλλεται από έντυπα και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, δεν μπορεί να καλύψει τους νεκρούς στην Μόρια και την ανάπτυξη εγκληματικών ενεργειών στα hot spots (βιασμοί, trafficking, άσκηση βίας κ.λπ.) Η ιδεοληψία, η ανικανότητα και η γελοιότητα σε πλήρη ανάπτυξη…

Στην οικονομία, τι μπορεί να πει κανείς; Το κόλπο με το φιλοδώρημα στους συνταξιούχους, τελικά, μάλλον δεν απέδωσε τους αναμενόμενους καρπούς. Οι πανηγυρισμοί για την απόδοση της 13ης σύνταξης υπερκαλύφθηκαν από την επιστολή μετανοίας του Τσακαλώτου. Οι ιδιωτικοποιήσεις βάλτωσαν προφανώς από τους ποταμούς δακρύων των αρμόδιων υπουργών, ενώ στο ίδιο τέλμα έχει οδηγηθεί και η επένδυση στο Ελληνικό. Η ολοκλήρωση της αξιολόγησης παρά τις διαβεβαιώσεις των αρμοδίων δεν φαίνεται στον κοντινό ορίζοντα και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε τι θα σκαρφιστούν για να δικαιολογήσουν την αποτυχία τους ή μάλλον, τι θα προτάξουν επί του θέματος, ως επιτυχία! Προς το παρόν, οι δυσκολίες αυτές, φέρνουν μελαγχολία στο Μαξίμου, γκρίνια και αναζωπυρώνουν τα σενάρια εκλογών.

Και δεν έφθαναν όλα αυτά, ήρθαν και οι δηλώσεις κάποιου βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και του πρ. Υφυπουργού Εξωτερικών κ. Ξυδάκη για το μεγαλείο της Ελλάδας επί δραχμής το 1910, 1912. Βέβαια, λεπτομέρεια ότι τότε ηγείτο ένας Ελευθέριος Βενιζέλος, τα γεωστρατηγικά δεδομένα ήταν διαφορετικά και ότι αυτά συνέβαιναν προ 100ετίας. Φυσικά και υπήρχαμε πριν το ευρώ, όπως και η ανθρωπότητα υπήρχε πριν τον ηλεκτρισμό και την πενικιλίνη.

Στα εργασιακά και το ασφαλιστικό την γλυσχρά εικόνα του προηγούμενου Υπουργού, επιχείρησε ανεπιτυχώς να βελτιώσει η νέα και χαριτωμένη διάδοχός του. Η οποία ειρήσθω εν παρόδω πρέπει να αντιμετωπίσει τα πυρά όλων των ελευθέρων επαγγελματιών που κλείνουν τα μπλοκάκια και των εργαζομένων που η ένδεια των επιχειρήσεων θα οδηγήσει στην ανεργία. Οι επαγγελματίες θα πρέπει να παίρνουν δάνεια (από πού;), προκειμένου να καταβάλλουν τις συνεχώς αυξανόμενες υποχρεώσεις τους προς την Δ.Ο.Υ. και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Και βέβαια, οι καταναλωτές σε περίοδο εορτών και των αρχομένων ήδη εκπτώσεων τηρούν … σιγή ασυρμάτου. Έννοιες όπως: τζίρος, πελάτης αγορές, κατανάλωση κατατείνουν να εξαφανισθούν από το λεξικό καταστηματαρχών και αγοραστών.

Η χώρα καταρρέει, η αγορά νεκρώνεται και παρά τις θριαμβολογίες των κυβερνητικών στελεχών –το θράσος τους συναγωνίζεται την ανοησία τους-, η αγορά εξαθλιώνεται, η σε ραγδαία αυξανόμενη έκταση ισχαιμία πλήττει τον ιδιωτικό και παραγωγικό τομέα. Παρά ταύτα, οι δαπάνες του δημόσιου τομέα αυξάνονται με εκρηκτικούς ρυθμούς και φυσικά όχι γιατί βελτιώνεται το επίπεδο των παρεχομένων υπηρεσιών, αλλά γιατί οι πελάτες της κυβερνητικής κλίκας πρέπει να δικαιωθούν. Θα ήταν μεγάλο ανέκδοτο αν η πραγματικότητά μας δεν ήταν τραγική, οι πανηγυρισμοί για την μείωση της ανεργίας κατά 2.500 θέσεις, οι οποίοι στην συντριπτική πλειοψηφία τους, είναι η αργόμισθη στρατιά των κυβερνητικών χειροκροτητών.

Τα τρόλεϋ στην συμβολή Πατησίων και Στουρνάρη υποβοηθούν την δυνατότητα θέρμανσης περιοίκων και αστέγων και δεν θα αποτελέσει έκπληξη αν παρασημοφορηθούν οι δράστες αυτής της αγαθοεργίας. Παράλληλα, με έμπνευση και πρωτοβουλία του Υπουργού Αμύνης, βρίσκεται σε εξέλιξη το νέο κυβερνητικό πρόγραμμα για την αντιμετώπιση των ελλείψεων σε υλικά και ανταλλακτικά για τις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας,. Ξεκίνησε με το ξεμάτιασμα των αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας και σύμφωνα με πληροφορίες θα επεκταθεί σε όλες τις κρατικές δομές (περιπολικά, πλοία του λιμενικού και Πολεμικού Ναυτικού, ασθενοφόρα, λεωφορεία κ.λπ.). Πιθανόν να ζητηθεί και η συνέργεια της νέας Υπουργού Πολιτισμού, προκειμένου να μεγιστοποιηθεί η αποτελεσματικότητα και ο χρόνος, με νέες τεχνικές παρεμβάσεων.

Η διαπλοκή ηττήθηκε κατά κράτος!

Το γεγονός ότι η προσπάθεια να γίνει ένα αποφασιστικό βήμα στην εμπέδωση του καθεστωτικού οράματος της συμμορίας του Μαξίμου, σκόνταψε στην απόφαση του ΣτΕ και ότι το Σύνταγμα με τον «Νόμο Παπά» περί αδειοδοτήσεως των τηλεοπτικών σταθμών εθνικής εμβελείας, καταπατήθηκε αγρίως, λίγη σημασία έχει.

Μένει πάντοτε η παρακαταθήκη και η αναγνώριση για την πραγματική αξία που έχουν τα βοσκοτόπια και μας ικανοποιεί ο εγκλεισμός των επίδοξων καναλαρχών, έστω και αν όλο αυτό το εγχείρημα απεδείχθη μια τρύπα στο νερό. Αυτό, βέβαια, σε τίποτε δεν εμποδίζει τα κυβερνητικά στελέχη να μηρυκάζουν για τις μάχες εναντίον της διαπλοκής –άραγε κατενόησαν τι ακριβώς έλεγε η απόφαση του ΣτΕ; …

Βέβαια, νέα παράσταση από τον συνέταιρο του Τσίπρα (ναι, τον Μπούλη). Ζήλεψε την δόξα Χαϊκάλη και σκαρφίστηκε νέα επεισόδια στο σήριαλ «ο Άγνωστος πόλεμος της διαπλοκής». Βαρύ παράπτωμα των δημοσιογράφων η απονομή των χαρακτηρισμών εθνολαϊκιστής και ακροδεξιός. Τώρα ποιος μιλάει!…

Και μπορεί στους πολίτες να μην περισσεύει ούτε λεπτό του ευρώ, στους κυβερνητικούς –παράγοντες και βουλευτές- περισσεύει το θράσος, η έπαρση, η αλαζονεία ή ακόμη πιο επικίνδυνο, η βλακεία.

Και επειδή ο κόσμος συνεχίζει να κινείται στους δικούς του ρυθμούς και δεν … πειθαρχεί στις ιδεοληπτικές θεωρήσεις του ΣΥΡΙΖΑ ή των συνεταίρων τους στην κυβέρνηση, νέα μέτωπα αναπτύσσονται στην διεθνή σκηνή. Στις διεθνείς υποθέσεις της χώρας, δεν δικαιολογούνται αισιοδοξία και ευχάριστοι συνειρμοί. Η κλιμάκωση των εντάσεων, παραλλήλως από Άγκυρα (παρά τις κυβερνητικές πομφόλυγες και οι συζητήσεις για το Κυπριακό ατονούν) και Τίρανα, με την ταυτόχρονη δυσαρέσκεια που δημιουργείται μεταξύ Ελληνικής πλευράς και Εταίρων φέρει στην επιφάνεια κινδύνους για εθνικές υποθέσεις και προβάλει έντονα την αδυναμία στην οποία έχει περιέλθει η χώρα.

Ο πλατυγάστωρ επικεφαλής της Ελληνικής Διπλωματίας απολαμβάνει την νιρβάνα των -υπό την δική του και μόνον οπτική και αντίληψη- επιτυχιών του. Στο ΥΠΕΞ μετά βίας κρατούνται τα προσχήματα και δεν αποκαλύπτεται η διάλυση που έχει δημιουργήσει η ιδιότυπη προσωπικότητά του και η ασυνάρτητη πολιτική του.

Και μπορεί την κυβέρνηση να έσωσε η απόφαση του Αρείου Πάγου, όμως, αναμένω με αγωνία την στιγμή κατά την οποία θα αποκαλυφθεί η αλήθεια για τον διάλογο μεταξύ Τσίπρα-Erdogan για τους 8 Τούρκους αξιωματικούς.

Στον τομέα της υγείας, ευτυχώς, όλα βαίνουν καλώς! Αλλά εκεί διαφεντεύει ο μέγας υφυπουργός-θεματοφύλακας της αριστερής καθαρότητας, ο Αϊ Γιώργης που σκοτώνει τον δράκοντα της διαπλοκής . . .

Ας σταματήσω εδώ όμως, καθώς καθημερινά νέες επιτυχίες και επιτεύγματα του κυβερνητικού θιάσου, ξεπερνάνε κάθε φαντασία και αν επιχειρήσει να τα απαριθμήσει σε ένα κείμενο ποτέ δεν θα τελειώσει. Μόνον όταν αυτή η κυβέρνηση πάψει να υφίσταται και όταν οι συνιστώσες της επιστρέψουν στην θέση από την οποία τις έβγαλε η τυφλή οργή των πολιτών, η ανοησία του πολιτικού συστήματος και ο καιροσκοπισμός πολιτικών λιμοκοντόρων και σαλταδόρων της εξουσίας.

Αλβανικός αλυτρωτισμός και το ανύπαρκτο θέμα των Τσάμηδων, 30/01/17

Την τελευταία περίοδο, αρκετές φορές, η προσοχή μας στράφηκε προς την γειτονική Αλβανία. Αρχικά, η επιχείρηση απαλλοτριώσεως οικοπέδων και κατοικιών στην περιοχή της Χιμάρας, δημιούργησε εντάσεις μεταξύ των δύο χωρών.

Βέβαια, πρέπει να πούμε ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, οι αιτιάσεις της Αλβανικής κυβερνήσεως είναι βάσιμες, αλλά ο συνήγορος του πολίτη στα Τίρανα, δικαίωσε την μεγάλη πλειοψηφία των ομογενών που υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να τα δουν να κατεδαφίζονται, προκειμένου να υλοποιηθεί ο σχεδιασμός «lugomare», σύμφωνα με τον οποίο, η Αλβανική ακτογραμμή θα διαμορφωθεί, θα απελευθερωθεί από κάθε κτίσμα και θα παραδοθεί στους πολίτες.

Σε μικρό χρονικό διάστημα και προ δύο περίπου μηνών, ακολούθησε η προκλητική ανάρτηση στο twitter, για την Ακρόπολη και η συνέντευξη του Αλβανού Πρωθυπουργού, την οποία παρεχώρησε στον Αλέξη Παπαχελά και τον ρ/τ σταθμό ΣΚΑΙ. Σε αυτήν -πέραν των όσων ο κ. Ράμα ισχυρίστηκε περί του θέματος της Χιμάρας ή της ΑΟΖ-, συγκρατείται η αναφορά του στο θέμα της αποζημιώσεως των περιουσιών των Τσάμηδων. Αυτό απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή καθώς, για πρώτη φορά τίθεται από επίσημο και δη Πρωθυπουργό, της γειτονικής χώρας στην επίσημη ατζέντα των διμερών θεμάτων Ελλάδας και Αλβανίας.

Τα θέματα που απασχολούν τις δύο χώρες είναι μόνον εκείνο της ΑΟΖ και της Ελληνικής, εθνικής μειονότητας στην Νότιο Αλβανία. Ενδεχομένως, να υπάρχει κάποιο πεδίο συζητήσεων για θέματα που απασχολούν τους Αλβανούς μετανάστες στην χώρα μας, αλλά αυτό δεν απασχολεί τόσο υψηλό επίπεδο. Σε καμία, όμως, περίπτωση το θέμα των Τσάμηδων δεν υφίσταται. Τούτο, διότι μετά τον Β΄ ΠΠ, οι Τσάμηδες χαρακτηρίσθηκαν από τους Συμμάχους ως συνεργάτες των Ναζί και εξ αυτού απώλεσαν κάθε δικαίωμα διεκδικήσεως.

Η συγκεκριμένη αναφορά του και ο προκλητικός του τόνος στις αναφορές του για την Ακρόπολη, προκάλεσαν –πέραν των ευλόγων Ελληνικών- και σοβαρές αντιδράσεις ακαδημαϊκών και πανεπιστημιακών κύκλων στο εσωτερικό της Αλβανίας (π.χ. ο ιστορικός και διανοούμενος Prec Zogaj), αλλά και στο εσωτερικό του Κυβερνητικού συνασπισμού. Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Edi Rama είναι Πρωθυπουργός ως επικεφαλής ενός συνασπισμού κομμάτων υπό επωνυμία «Συνασπισμός για μια Ευρωπαϊκή Αλβανία» και το συμβολικό κεντρικό σύνθημα «Rilindja », του οποίου βασικές συνιστώσες αποτελούν το PSSh (Σοσιαλιστικό Κόμμα Αλβανίας) του οποίου είναι και Πρόεδρος, το LSI του κυρίου Ilir Meta και το Κόμμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με επικεφαλής τον κ. Vagjel Dule, το οποίο απεχώρησε από τον κυβερνητικό συνασπισμό.

Σχετικά με το ζήτημα που ανεδείχθη εκ της ανοησίας ορισμένων νεαρών που υπηρετούν την θητεία τους και κινητοποίησαν ασύμμετρα την ηγεσία του ΥΠΕΘΑ και κάποιους «ευαίσθητους» εθνικά συμπατριώτες μας (προφανώς και δεν απαντάς με πυρηνικά όπλα σε πετροπόλεμο) δεν θεωρώ ότι πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη έκταση καθώς, αετό έχει ως σύμβολο και η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ και άλλες ποδοσφαιρικές ομάδες. Και βέβαια, αν σε προκαλέσει ένα 5χρονο στον δρόμο δεν πλακώνεσαι μαζί του, το πολύ-πολύ του λες «ρε, άει στη μάνα σου».

Η κλιμακουμένη τεχνητά ένταση όμως που εμφανίζουν οι Ελληνο-Αλβανικές σχέσεις και η οριακά προκλητική αντιμετώπιση του κ. Ράμα προς την Ελλάδα, είναι απόρροια αφ’ ενός, των εσωτερικών, πολιτικών του, προβλημάτων και αφ’ ετέρου, ίσως και να είναι αποτέλεσμα μιας, κάποιας έπαρσής του εξ αιτίας της προσοχής που δείχνουν Ευρωπαϊκές ηγεσίες -ας μην λησμονείται η επίσκεψη της κας Merkel το καλοκαίρι του 2015- προς την Αλβανία και βέβαια, διακρίνεται και αύρα χειρός Αγκύρας στην όλη στάση του.

Είναι αληθές ότι στην εκλογή του κ. Ράμα οι Αλβανοί πολίτες επένδυσαν πολιτικά τις ελπίδες τους και καλλιέργησε σημαντικές προσδοκίες. Στην διαδρομή, όμως κάτι άλλαξε. Κατ’ αρχάς, υπήρξε η αποχώρηση του Κόμματος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και η παραίτηση του κ. Β. Ντούλε από την θέση Αντιπροέδρου του Κοινοβουλίου. Αυτό δημιούργησε ρήγματα σοβαρά και ίσως, να ερμηνεύει την μετέπειτα στάση του Πρωθυπουργού. Να σημειωθεί, ότι στις εκλογές του 2013 το κόμμα του Ντούλε δεν πέτυχε να εκλέξει κανέναν βουλευτή και η έδρα του δόθηκε χαριστικά αφού αφαιρέθηκε μια έδρα του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Σε εξισορρόπηση της απώλειας, αυτής, οφείλεται η συνεργασία του κ. Ράμα με το κόμμα PDUI του κ. Shpetim Idris και η επιλογή του τελευταίου, ως αντικαταστάτη του κ. Ντούλε στην θέση του Αντιπροέδρου της Βουλής. Η συνεργασία αυτή, όμως, δημιούργησε σειρά προβλημάτων, στο εσωτερικό τόσο του Σοσιαλιστικού κόμματος όσον και στον Κυβερνητικό Συνασπισμό εν γένει, ζήτημα που θα εξετασθεί εκτενέστερα παρακάτω.

Εν συνεχεία, επήλθε η αποχώρηση του κ. Ben Blushi, ενός επιφανούς πολιτικού και σημαντικού και διεθνώς αναγνωρισμένου συγγραφέα της Αλβανίας προερχομένου από το Αργυρόκαστρο. Ο κ. Blushi, απεχώρησε καταγγέλλοντας την ηγεσία του Σ.Κ.Α. και της κυβέρνησης ως αντιδημοκρατική και αυταρχική, ενώ κατήγγειλε και οικονομικά σκάνδαλα (π.χ., συναφώς με την διαχείριση των απορριμμάτων και την ανακύκλωση). Το κόμμα LIBRA, το οποίο ίδρυσε πρόκειται να μετάσχει στις προσεχείς εθνικές εκλογές το καλοκαίρι (Ιούνιο 2017) και εκτός από την εν ενεργεία βουλευτή του Σοσιαλιστικού Κόμματος κ. …….. , η οποία ήδη τον ακολούθησε, προβλέπεται ότι και άλλα στελέχη και εν ενεργεία βουλευτές του Σοσιαλιστικού Κόμματος θα συνταχθούν μαζί του.

Όμως, τα προβλήματα του κ. Ράμα δεν σταματούν εδώ. Ο πλέον σημαντικός και με υψηλό βαθμό πολιτικής ικανότητας και εμπειρίας κ. Ιλίρ Μέτα, Πρόεδρος του Κοινοβουλίου, εξέφρασε σοβαρές αντιρρήσεις για την σοβαρότητα του Πρωθυπουργού της χώρας και τον τρόπο που αυτός διαχειρίζεται την πολιτική τόσο στο εσωτερικό όσο και τις διεθνείς, κυρίως με αφορμή την τακτική Ράμα σε σχέση με την Ελλάδα.

Προσφάτως δε ένας εκ των πιο σημαντικών υποστηρικτών του Ράμα και βουλευτής στην Αυλώνα (Vlore), πόλη στην οποία και ο κ. Ράμα έχει εκλεγεί ως βουλευτής, ο Koco Kokdhima, δήλωσε την αποχώρησή του από την κοινοβουλευτική ομάδα του Σ.Κ.Α. και ανεξαρτητοποιήθηκε. Ο κ. Κοκδήμα, εκτός από βουλευτής, είναι επιχειρηματίας και κατασκευαστής είναι και εκδότης της εφημερίδας Sqhip, η οποία έχει ίσως την μεγαλύτερη κυκλοφορία και βέβαια, υπήρξε εκ των κυρίων χρηματοδοτών του ΣΚΑ και του ίδιου του κ. Ράμα.

Η συνεργασία με τον τσαμικό πολιτικό σχηματισμό και τον κ. Ιντρίς, δεν φαίνεται να αποδίδει τα αναμενόμενα. Σειρά βουλευτών και στελεχών του κυβερνητικού συνασπισμού, μεταξύ αυτών η κ. Arta Dade (βουλευτής Σ.Κ. και Υπουργός Εξωτερικών επί Κυβερνήσεων Fatos Nano), ο κ. Gramoz Ruci (βουλευτής Σ.Κ. και πρώην Γ. Γραμματέας του κόμματος), αλλά και ο ίδιος ο κ. Meta του LSI, διετύπωσαν δημοσίως επιφυλάξεις ή και διαφωνία για την συνεργασία αυτή και για το γεγονός ότι ο κ. Rama ανεβάζει τους τόνους προς την Ελλάδα συναφώς με το ανύπαρκτο θέμα των Τσάμηδων.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του,στην εκπομπή Top Story του τηλεοπτικού σταθμού TOP Chanel και τον δημοσιογράφο κ. Sokol Balla ο κ. Ιντρίς προσεπάθησε να εξωραΐσει τις αντιδράσεις και να θέσει το ζήτημα στην βάση απονομής δικαιοσύνης έναντι ανθρώπων που έχασαν περιουσίες και εκδιώχθηκαν από τις εστίες τους. Βέβαια, δεν ανέφερε τους λόγους που οι Τσάμηδες της Θεσπρωτίας απώλεσαν αυτές, τις όποιες περιουσίες αφού ως συνεργάτες των Ναζί ήταν υπεύθυνοι για σειρά εγκλημάτων πολέμου εις βάρος των αμάχων πληθυσμών της Ηπείρου και για την αρπαγή πολλών κτημάτων και εν γένει, οικονομικών αξιών.

Ανέφερε ότι για αυτόν το θέμα είναι θέμα δικαιοσύνης και άφησε αιχμές για την Ελληνική πλευρά, «η οποία εμφανίζεται ευαίσθητη και κινητοποιείται για 15 σπίτια στην Χιμάρα, αλλά δεν κάνει κάτι για να αποδοθεί δικαιοσύνη στο θέμα των Τσάμηδων». Αναφερόμενος στον Υπουργό Δικαιοσύνης και στέλεχος του LSI, κ. Yulli Maniani, άφησε υπόνοιες για ολιγωρία του Υπουργού στην συγκρότηση ειδικής εξεταστικής επιτροπής στο Αλβανικό Κοινοβούλιο, όπως ο ίδιος έχει προτείνει. Χαρακτηριστικά είπε ότι «ο κ. Μανιάνι και το LSI, δεν γνωρίζουν ότι είναι 4 χρόνια στην εξουσία». Δεν παρέλειψε να χαρακτηρίσει «εσφαλμένες» τις δηλώσεις της κ. Άρτα Ντάντε και στελεχών του LSI και του PSSh, οι οποίες έγιναν, όταν αυτοί παρέστησαν ως προσκεκλημένοι στο τελευταίο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι αντιδράσεις από στελέχη του LSI και του κυβερνητικού συνασπισμού ήταν άμεσες και δεν είναι εύκολο να καταλαγιάσει η αντιπαράθεση, η οποία θέτει και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό Ράμα στο επίκεντρο του προβλήματος και της κριτικής που δέχεται εκτός των άλλων –καθυστερήσεις στην κάθαρση στην Δικαιοσύνη, αντιμετώπιση της ανεργίας κ.λπ.- και για επιπόλαιη διαχείριση των διεθνών υποθέσεων της χώρας του. Τελικώς, η ύψωση εθνικιστικών τόνων –έστω και με μειλίχιο, σοβιετικού τύπου, ύφος-, από την πλευρά του κ. Ράμα δεν φαίνεται να αποδίδει τα προσδοκώμενα, ενώ και αυτό, το τσαμικό θέμα, εξελίσσεται σε πρόβλημα μεταξύ των συνιστωσών του κυβερνητικού συνασπισμού, παρά ως πρόβλημα μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας.

Αυτό, έρχεται να επιδεινώσει την θέση του Αλβανού ηγέτη στην εσωτερική, πολιτική σκηνή καθώς, τελευταίες δημοσκοπήσεις προβλέπουν σε αυτή την στιγμή, να λαμβάνει 55 έδρες από τις 61 που απαιτούνται κατ’ ελάχιστο για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Σε κάθε περίπτωση, η Ελληνική πλευρά πρέπει να αναλύσει ψύχραιμα την κατάσταση λαμβάνουσα υπ’ όψιν τα πραγματικά δεδομένα, ώστε να μην βρεθεί για μια ακόμη φορά απροετοίμαστη. Τούτο, διότι οι εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις της Αλβανίας αντανακλούν στην πορεία των διμερών μας σχέσεων.

«Για ένα εφάπαξ φιλοδώρημα», 16/12/16

Με ένα εφ’ άπαξ φιλοδώρημα των 25 ευρώ ο Πρωθυπουργός επιχείρησε να ανασχέσει την συνεχή δημοσκοπική διολίσθηση της κυβερνητικής παρατάξεως. Η επιλογή της δίκην διαγγέλματος, ανακοινώσεως παροχής του βοηθήματος προς μερίδα συνταξιούχων –γιατί περί βοηθήματος πρόκειται και σε καμία περίπτωση για 13η σύνταξη-, υποδεικνύει ότι πρωτίστως ενδιαφέρεται για την προσωπική του διάσωση· ενδεχομένως η επίσκεψή του στον Πανάγιο Τάφο βοήθησε στην θεία επιφοίτηση!

Δεν αμφιβάλλει κανείς ότι έστω και αυτό το ποσό, θα βοηθήσει τους δικαιούχους του στην αντιμετώπιση των αυξημένων εξόδων των εορτών. Όμως, η ενέργεια αυτή από πλευράς του Πρωθυπουργού, δεν μπορεί παρά να πιστωθεί ως ένα ακόμη δείγμα του λαϊκισμού και του τακτισμού, δια των οποίων πολιτεύεται η σημερινή κυβέρνηση. Και να, που μετά και τις τελευταίες εξελίξεις, σύμφωνα με τις οποίες, κάποιες χώρες ζητούν την αναστολή εφαρμογής των βραχυπροθέσμων μέτρων για την ελάφρυνση του χρέους, πράγμα που σημαίνει ότι η λαϊκιστική οδός με την οποία πολιτεύεται η κυβέρνηση και ο κος Τσίπρας καταλήγει στην αυτοπαγίδευσή τους. Τούτου λεχθέντος, αφ’ ενός γιατί έχει ήδη υποσχεθεί την απονομή του βοηθήματος εντός του Δεκεμβρίου, ενώ η τελική αποτίμηση του μέτρου –κατά πόσο δηλαδή, επηρεάζει την πορεία του προγράμματος-, από τους εταίρους, σημείο κρίσιμο για την αίσια κατάληξη της αξιολόγησης, δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί πριν τα τέλη του ερχομένου Ιανουαρίου.

Επιπροσθέτως, δεν διορθώνει τις υψηλές απώλειες σε βάθος χρόνου. Προσδίδει ψευδαίσθηση εν όψει εορτών και ίσως, μειώνει προσωρινώς, κατά τι την «γκρίνια» των χαμηλοσυνταξιούχων, αλλά όταν αυτό τελειώσει; Επίσης, προκαλεί την δυσαρέσκεια της πλειοψηφίας των συνταξιούχων που έχουν δει το ΕΚΑΣ, την επικουρική και την κύρια σύνταξή τους να μειούνται δραστικά από την κυβέρνηση, η οποία εξελέγη με σημαία παροχές και κατάργηση των μνημονίων και η οποία, ακόμη και σήμερα, είτε συνεχίζει συνειδητά να αυτ(εξ)απατά τους πολίτες είτε βλακωδώς θεωρεί ότι πράγματι, «κερδάμε».

Οσονούπω και προτού καταλαγιάσει η σκόνη των θριάμβων περί του χρέους και των «δυναμικών» ανακοινώσεων για παροχές ήρθε ο γνωστός, πρώην asset και νυν αποδιοπομπαίος τράγος, ο Γιά-ν-ης(!) να δυναμιτίσει την ευτυχία των κυβερνητικών. Απεκάλυψε ο … αείμνηστος ότι, οι Ευρωπαίοι, μετά υποδείξεως κύκλων πέραν του Ατλαντικού, απεφάσισαν τον Ιούνιο να τραβήξουν το χαλί στην κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου και να διαμορφώσουν συνθήκες ελεύσεως Τσίπρα στην εξουσία, ως η καλύτερα ενδεικνυομένη επιλογή για την υλοποίηση των στόχων τους.

Στο πάρτι αυτό, κάποιες δυνάμεις συστρατεύθηκαν με τον ΣΥΡΙΖΑ, έστω και αν σήμερα δεν συγκυβερνούν κάποιες από αυτές … Δεν είναι, όμως δύσκολοι οι συνειρμοί, αν τεθούν στην κατάλληλη θέση και αξιολογηθούν όσα επηκολούθησαν, κυρίως στον τομέα της Δικαιοσύνης. Βεβαίως, πρέπει να συγκρατούμε ποιοι είναι εκείνοι που συνέβαλαν στην υλοποίηση του σχεδίου του κ. Σώιμπλε. Όσοι δεν ψήφισαν ΠτΔ, ο κ. Κουβέλης που αρνήθηκε την Προεδρία, Λαζόπουλος-Χαϊκάλης κ.λπ.

Δεν είναι τυχαίο ότι καταργήθηκε ο νόμος που απαγόρευε την ανεξέλεγκτη εξάπλωση στα «φρουτάκια» ή ότι ο νυν Πρόεδρος της ΔΕΗ –πρώην συνδικαλιστής του ΣΥΡΙΖΑ- επέλεξε να μην παραστεί πολιτική αγωγή στην δίκη συνδικαλιστών της εταιρείας για κακουργηματική κατάχρηση -μιλάμε για 32 εκ. ευρώ!- (ναι, καταλάβαμε τώρα, γιατί ο λάβρος, αγωνισταράς πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ πήδηξε ως ποντικός από το κόμμα του στον ΣΥΡΙΖΑ). Ούτε και μπορεί να περάσουν έτσι, χωρίς αξιολόγηση οι δηλώσεις Τόμσεν – Ομπσφελντ για τις επιλογές της κυβέρνησης -αποδοχή του 3,5% πρωτογενών πλεονασμάτων- και πολλά, άλλα ακόμη…

Στο πεδίο της διαχείρισης των εξωτερικών μας υποθέσεων, τα νταούλια κτύπησαν από Λευκωσία μεριά, οριοθετώντας τον Νουρέγιεφ επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας και βάζοντας φρένο σε κάθε επίδοξο πατριδοκάπηλο που φιλοδοξεί να κτίσει καριέρα στις πλάτες της Κύπρου. Ελπίδα όλων να μην επαναληφθούν σφάλματα και παραβλέψεις του παρελθόντος, που κατά κανόνα υπαγορεύονται από εμμονές και αδικαιολόγητη αβελτηρία.

Προδήλως, ο Αστήρ της Βηθλεέμ φωτίζει και καθοδηγεί μεν Μάγους όχι, όμως, μαθητευόμενους. Εν αναμονή των εξελίξεων, τελούντες εν εγρηγόρσει …

Η εποχή του σεβασμού προς την Ελλάδα είναι παρελθόν, Ελεύθερος Τύπος, 25 Νοεμβρίου 2016

Η εποχή κατά την οποία η Ελλάδα απολάμβανε σεβασμού και διέθετε κύρος διεθνώς, ανήκει στο παρελθόν. Δεν απαιτούνται υψηλός δείκτης πολιτικής εμπειρίας και ευφυΐας ή ειδικές γνώσεις διπλωματικής ιστορίας, προκειμένου να αντιληφθεί κανείς ότι σήμερα η χώρα -πέραν των προβλημάτων στην οικονομία και της συνεννόησης με τους Εταίρους της-, καλείται επιπροσθέτως να αντιμετωπίσει ζητήματα στην διαχείριση των διεθνών της υποθέσεων και τα οποία άπτονται των πεδίων εθνικής κυριαρχίας και ενδεχομένως, εδαφικής αρτιότητας.

Στην όξυνση των τόνων από την Άγκυρα, έρχεται να προστεθεί η σκλήρυνση της στάσης των Τιράνων, όσον αφορά στην Ελληνο-Αλβανική ΑΟΖ και στο θέμα των Τσάμηδων. Με μειλίχιο μεν ύφος, αλλά με το ιδιότυπο θράσος των πρώην σοβιετικών καθεστωτικών, ο Αλβανός Πρωθυπουργός έθεσε υποδορίως διεκδικήσεις όχι άμεσα εδαφικές, αλλά ικανές να «μουτζουρώσουν» την εικόνα των σχέσεων μεταξύ Ελλάδος και Αλβανίας, η δε δήλωσή του περί «στρατηγικού χαρακτήρα της σχέσης του με την Τουρκία του Erdogan, δεν επιτρέπει παρερμηνεία σχετικά με την ταυτότητα του κέντρου, το οποίο υποδεικνύει σειρά επιλογών και τακτικής –αν δεν καθοδηγεί άμεσα- στον Αλβανό Πρωθυπουργό.

Η έκφραση εκ μέρους του της απόψεως περί «ολικής διαπραγματεύσεως» των διμερών ζητημάτων, γεννά ανησυχίες. Τούτο, διότι ουσιαστικά, ένα είναι το ζήτημα που πρέπει να απασχολεί τα Τίρανα και την Αθήνα: η οριοθεσία της ΑΟΖ. Τα λοιπά, -μετανάστες, μειονοτικοί, εμπορικές συναλαγές κ.λπ.-, είναι θέματα ρουτίνας και εργασίας χαμηλότερων κλιμακίων. Η ανακίνηση εκ μέρους του Κου Ράμα θεμάτων τα οποία έχουν λυθεί οριστικώς με την λήξη του Β΄ Π.Π. ή οι «αθώες» -αλλά υποκρύπτουσες ακραία πρόκληση δηλώσεις-, περί των δικαίων των Τσάμηδων και των Αλβανών πολιτών οι οποίοι «έσωσαν» την Ακρόπολη, πρέπει να κινητοποιούν την Ελληνική διπλωματία και να επαναφέρουν τους ενοίκους της Β. Σοφίας από την Νιρβάνα.

Ας επιτραπεί, εδώ, η υπενθύμιση ορισμένων σημείων: το θέμα των Τσάμηδων έχει λυθεί οριστικά καθώς η μειονότητα αυτή χαρακτηρίσθηκε ως συνεργάτες των Ναζί και έληξε κάθε ζήτημα διεκδικήσεών τους με απόφαση των Συμμάχων. Επομένως, αν κάποιος διεκδικεί κάτι, μπορεί να προσφύγει στους διεθνείς δικαιοδοτικούς οργανισμούς. Δεν είναι θέμα διμερών σχέσεων Ελλάδος και Αλβανίας. Όσο για τη σωτηρία της Ακροπόλεως, δεν φαντάζομαι ότι ο κύριος Ράμα έχει προσωπική άποψη για το πώς αυτοπροσδιοριζόταν εθνικά ο συγκεκριμένος πολίτης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά, Αλβανός σίγουρα όχι μιας και Αλβανία την εποχή εκείνη ή παλαιότερα δεν υπήρχε.,

Στην αντικείμενη ακτή του Αιγαίου, ο Τούρκος, απρόβλεπτος και αλαζών ηγέτης, οξύνει τους τόνους συναφώς με την Συνθήκη της Λωζάνης, προβάλλων εκ νέου τις επιθυμίες για αναδιάταξη των συνόρων στην περιοχή και επαναφορά των ορίων «της καρδιάς» και βάσει του «Εθνικού Όρκου», καλλιεργεί τον τουρκικό αλυτρωτισμό και μεθοδεύει την επόμενη κίνηση.

Η ταυτόχρονη αποτυχία των συζητήσεων για το Κυπριακό – υπονομευθείσες βάσει ενδείξεων από την Άγκυρα-, δημιουργεί δεδομένα, τα οποία δεν επιτρέπουν καμία αισιοδοξία περί της εξελίξεως του ζητήματος, τουλάχιστον στον άμεσο ή μέσο χρονικό ορίζοντα, εξέλιξη η οποία σε καμία περίπτωση δεν θα είναι θετική για την Ελληνοκυπριακή πλευρά.

Τούτο, αφ’ ενός διότι η Ευρώπη έχει ως προτεραιότητα την αντιμετώπιση των οικείων προβλημάτων που δημιουργεί η κρίση, αφ’ ετέρου διότι η Ελλάδα –πολύ περισσότερο κατά την τελευταία διετία, αλλά ήδη, έδωσε δείγματα ασυνέπειας από την περίοδο 2005 και την στάση της στο σχέδιο Ανάν-, δεν θεωρείται ο πλέον σοβαρός και αξιόπιστος συνομιλητής.

Επιπροσθέτως, παρά την ευχάριστη νότα που δημιούργησε η επίσκεψη Obama στην Αθήνα, επί της ουσίας, ουδέν ουσιαστικό ανεφέρθη από Αμερικανικής πλευράς, περί των διεθνών ζητημάτων που απασχολούν την χώρα, δηλαδή Κυπριακό, Ελληνοτουρκικά και ονομασία της ΠΓΔΜ. Από την νέα Προεδρία των Η.Π.Α. δεν επιφυλάσσεται κάτι πιο αισιόδοξο για τα Ελληνικά θέματα, τουλάχιστον μέχρι στιγμής και από την μέχρι σήμερα τηρουμένη στάση του Κου Tramp.

Είναι πρόδηλο ότι η χώρα, εν μέσω μιας ανακυκλούμενης οικονομικής κρίσης –ανακυκλούμενη, με απόλυτη ευθύνη των χείριστων επιλογών και χειρισμών της κυβέρνησης Τσίπρα και Καμένου-, θεωρείται από κάποιους ως εύκολος στόχος. Και αν δεν δοθεί η προσήκουσα προσοχή, τότε αυτοί θα δικαιωθούν. Η απάντηση σε παρόμοιου τύπου προκλήσεις, δεν πρέπει να είναι η συνήθης θυμική αντίδραση. Καθείς, έχει δικαίωμα να θεωρεί ό,τι θέλει. Δικαίωμα του Erdogan είναι, απευθυνόμενος στο ακροατήριό του, να λέει αυτά που νομίζει ή του Eddy Rama να φαντασιώνεται αυτά που ικανοποιούν την αυταρέσκειά του.

Ο Τούρκος Πρόεδρος έχει προ οφθαλμών τους κινδύνους εδαφικών απωλειών λόγω της Συριακής κρίσεως και των επιπλοκών της λόγω παρουσίας του ISIS, τις πιέσεις της Ευρώπης για το προσφυγικό και βέβαια, δεν πρέπει να υποτιμάται το γεγονός ότι στην Τουρκία –με ευθύνη κυρίως του Erdogan- ο διχασμός καθημερινά βαθαίνει. Οι θυμικές αντιδράσεις δεν εισφέρουν σε κάτι. Η Ευρωπαϊκή απάντηση, με το πάγωμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων ήρθε εν ψυχρώ και απολύτως αποτελεσματικά να απαντήσει σε όλη την υπερφίαλη ρητορεία και συμπεριφορά της Άγκυρας,

Όσον για τον Πρωθυπουργό της Αλβανίας, αξιολογώντας και την τακτική του στις Αλβανο-Σερβικές σχέσεις, εκτίμηση κοινή είναι ότι η απαξίωση των όσων ισχυρίζεται είναι η πλέον αποδοτικότερη και προσφέρει μεγαλύτερα κέρδη από την εμπλοκή σε αντιπαραθετικό διάλογο. Δεν πρέπει να παραβλέπεται το γεγονός ότι ο σκληρός κομματικός πυρήνας του Σοσιαλιστικού Κόμματος Αλβανίας απαρτίζεται από στελέχη του καθεστώτος Ενβέρ Χότζα, του οποίου η αντιμετώπιση της Ελλάδος είναι ευνόητη και «συγγνωστή», στο μέτρο τουλάχιστον που κατανοούμε, συγχωρούμε και λησμονούμε την δεκτικότητα Ελληνικών πολιτικών σχηματισμών σε προηγούμενες εποχές, έναντι διεκδικήσεων από βόρειους γείτονες. Άλλωστε, αναλυτές, πολιτικοί σχολιαστές και κυρίως η κοινή γνώμη της Αλβανίας ασκούν έντονη κριτική στον Πρωθυπουργό τους και το κυβερνών κόμμα για την εξωτερική πολιτική του.

Η Ελλάδα δεν πρέπει να λησμονεί ότι παραμένει η χώρα που μετέχει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι διακριτό μέλος της Βορειο-Ατλαντικής Συμμαχίας και εν τέλει, είναι η πρώτη Δυτική Φιλελεύθερη Δημοκρατία στην περιοχή των Βαλκανίων και της Ν.Α. Μεσογείου εν γένει. Συνεπώς, ούτε η αδράνεια και η αμηχανία εισφέρουν θετικά στην προσπάθεια αποκατάστασης του κύρους της χώρας, αλλά, πολύ περισσότερο, ούτε και οι άναρθρες κραυγές εθνολαγνείας. Απαιτείται σοβαρή, καλά σχεδιασμένη εξωτερική πολιτική με καθορισμό των στρατηγικών στόχων και των τακτικών βημάτων, συνέπεια κατά τις διαβουλεύσεις με τους Εταίρους και τους Συμμάχους.

Κέρδη για την Ελληνική πλευρά, προέκυψαν όταν επικράτησε η εξωστρέφεια και ο ψύχραιμος, ορθός λόγος. Στις αντίθετες περιπτώσεις, το αποτέλεσμα ήταν εθνικές απώλειες, ήττες και θρήνος.

Ακόμη, δεν πρέπει να παραβλέπονται τα δεδομένα, ενώ προσπάθεια πρέπει να καταβάλλεται στην κατανόηση της θέσεως του αντιπάλου. Η Τουρκία είναι μια χώρα με σχεδόν απολυταρχικό πλέον, καθεστώς και κινδυνεύει να δεχθεί μεταβολή στα σύνορά της με την Συρία, με παράλληλους κινδύνους –για αυτήν- δημιουργίας μία ακόμη Κουρδικής κρατικής οντότητας. Η Αλβανία, είναι η χώρα που η διαφθορά στην Δικαιοσύνη είναι πρώτο θέμα στην ατζέντα όλων των διεθνών παραγόντων, έχει πολλά εσωτερικά προβλήματα και ο «μικρομεγαλισμός» της σημερινής ηγεσίας της, οδηγεί μεσο-μακροπρόθεσμα σε αδιέξοδα.

Η Ελληνική διπλωματία σαφέστατα και πρέπει να τεθεί σε υψηλό επίπεδο εγρήγορσης, αλλά, οφείλει να αντιμετωπίσει την διαμορφούμενη κατάσταση με ψυχραιμία, χαμηλούς τόνους, σοβαρή ανάλυση και ουσιαστικές απαντήσεις, πάντοτε –και είναι ιδιαίτερα σημαντικό να τονίζεται-, σε συνεννόηση με τους Εταίρους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Με δυναμική πρόταση και δράση πολιτικής και όχι με μεμψιμοιρίες αδικημένης γεροντοκόρης.

Ομπάμα, ένα όμορφο διάλειμμα στο μουντό σκηνικό μας, Ελεύθερος Τύπος, 17/11/16

Περιττό να σημειώσω ότι αισθάνομαι ευτυχής για την παρουσία του Barack Obama στην Αθήνα. Αν και η ομιλία προ της αναχωρήσεώς του με μελαγχόλησε! Θέλεις γιατί ο χρόνος παραμονής του ήταν πολύ μικρός· θέλεις γιατί αναπόφευκτα σκέπτομαι τον διάδοχό του· θέλεις γιατί έθιξε ζητήματα για τα οποία δεν μπορεί κανείς να αισιοδοξεί· θέλεις ο συνεφιασμένος αττικός ουρανός, μελαγχόλησα. Αν την έντυνα με κάποια μουσική επένδυση θα επέλεγα το «don’t cry for me Argentina».

Επειδή στην χώρα μας το αυτονόητο πρέπει να επισημαίνεται, σε καμία περίπτωση δεν υποτιμάται η επίσκεψη του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών σε μία χώρα. Έστω και αν η επίσκεψη αυτή, λαμβάνει χώρα στην λήξη της θητείας του και υπό τις συνθήκες, τις οποίες πραγματοποιήθηκε η επίσκεψη του Προέδρου Obama στην ελληνική Πρωτεύουσα. Αυτή καθ’ αυτή η παρουσία του πρώτου πολίτη των ΗΠΑ αποτελεί πολιτικό γεγονός. Ειδικά, όταν θα πρέπει να περάσουν πολλά-πολλά χρόνια για να βρεθεί Πρόεδρος που να διαθέτει την λάμψη και την θετική αύρα, με τον Barack Obama.

Είναι αδιαμφισβήτητα υψηλής πολιτικής σημασίας και με διεθνή εμβέλεια, γεγονός η επίσκεψη του Προέδρου Obama στην Αθήνα. Προβάλει την χώρα μας όχι μόνον διεθνώς, αλλά και εντός των Ηνωμένων Πολιτειών, ως μια ασφαλή, δημοκρατική και ευνομούμενη Πολιτεία, σημεία που με εξαίρετη ικανότητα ανέπτυξε στην ιστορική του ομιλία στο Ίδρυμα «Σ. Νιάρχος» (μιας και οι Αρχές είχαν έλλειμμα ικανοτήτων να εγγυηθούν την ασφάλειά του στην Πνύκα). Η παρουσία του δημοφιλέστερου Αμερικανού ηγέτη στην Ελλάδα, η εικόνα του στην Ακρόπολη –ίσως αποτελέσει κίνητρο και για πολλούς εκ των «υπερηφάνων για τον πολιτιζμό τους» Ελλήνων να την επισκεφθούν- η άνεση και η εμφανώς φιλική στάση του παράγει υψηλής αξίας συμβολισμούς με πολλαπλούς αποδέκτες και η ιστορικής σημασίας και καταγραφής ομιλία του σίγουρα διδάσκει σε όποιον έχει την ικανότητα και τη ευφυΐα να ακούει και να μαθαίνει. Αρκετοί εκ των κυβερνητικών παραγόντων, δεν ανήκουν σε αυτή την κατηγορία…

Ταυτοχρόνως, όμως, δεν συμμερίζομαι σε όλη την έκτασή του τον ενθουσιασμό που οι κυβερνητικοί παράγοντες στην Ελλάδα επέδειξαν κατά την επίσκεψη του απερχομένου κατοίκου του Λευκού Οίκου. Η εμφανής αμηχανία τους –ιδιαιτέρως του Πρωθυπουργού-, για την εκλογή του D.Trumb, έριξε σκιά στο σημαντικό γεγονός. Θέλω να πιστεύω ότι στην αμηχανία, αυτή, οφείλεται και η αποστολή του ΥΕΘΑ στην υποδοχή και ορισμένα ακόμη λάθη στο Πρωτόκολλο, αλλά, είναι η άνεση και η αντισυμβατικότητα του Αμερικανού ηγέτη εκείνη που υποβαθμίζει τα όποια παρόμοια λάθη ή παραλείψεις (επ’ αυτού έχω προσωπική αντίληψη).

Η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός «πόνταραν τα ρέστα τους» στην επίσκεψη αυτή. Προσδοκούσαν, ενδεχομένως, σε ρητή θετική τοποθέτηση του Barack Obama τόσο για το χρέος –επ’ αυτού προβάλουν και συνδέουν αμετροεπώς, την μετάβασή του στο Βερολίνο, αμέσως μετά την αναχώρησή του από την Αθήνα-, όσο και για το Κυπριακό.

Προφανώς, διότι η επίσκεψή δεν είχε τέτοιο στόχο, τουλάχιστον από πλευράς του. Οι αναφορές του στο προσφυγικό, σίγουρα, τόνωσαν το ηθικό των Ελλήνων και συνιστούν επιβράβευση της εργώδους προσπάθειας για την αντιμετώπισή του –οι κυβερνητικοί, ελάχιστο μερίδιο διεκδικούν, από την επιβράβευση, αυτή. Επίσης, οι αναφορές του στην αδιέξοδη εμμονή στην λιτότητα και την ανάγκη αναδιαρθρώσεως του ελληνικού χρέους, δεν συνιστούν πρωτότυπη θέση, αλλά εκφράζουν την ήδη γνωστή άποψή του για την αντιμετώπιση της κρίσης στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Δηλαδή, πέραν της δημοσίας επαναδιατυπώσεως των δεδομένων θέσεών του, και της επίσης, γνωστής, αμέριστης ηθικής του στήριξης, ουδέν διαφορετικό είπε.

Θα ήταν, απλώς, μία συναισθηματικά, φορτισμένη εκπλήρωση του παιδικού ονείρου του και μία πολύ καλή επικοινωνιακή ευκαιρία, αν δεν υπήρχαν ζητήματα υψηλής γεωστρατηγικής σημασίας για τις Η.Π.Α στην περιοχή της ΝΑ λεκάνης της Μεσογείου.

Ένα κρίσιμο ζήτημα είναι οι σχέσεις με την Τουρκία. Είναι γεγονός ότι η Άγκυρα έχει προκαλέσει την οργή –εκπεφρασμένη ή όχι- των Δυτικών συμμάχων της, είτε με την στάση που τήρησε στην Ιρακινή εμπλοκή είτε στο Κουρδικό, αλλά κυρίως στο ζήτημα του ISIS και το προσφυγικό. Η επιλογή του Προέδρου Obama να μην μεταβεί στην Τουρκική Πρωτεύουσα και να μην συναντηθεί με την Τουρκική ηγεσία, προδήλως δεν συνδέεται με την ιδιαίτερη αγάπη του για την Ελλάδα –η οποία και υπαρκτή και ειλικρινής είναι-, αλλά με την αποστολή ηχηρού μηνύματος στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου και στον wannabe σουλτάνο.

Επίσης, η όλη στάση του και στήριξή του στην Ελληνική πλευρά –αισθάνομαι την ανάγκη να τονίσω για μια ακόμη φορά, την εμβληματική και ιστορική ομιλία του για την Δημοκρατία-, έστειλε και ένα ακόμη μήνυμα με αποδέκτες στις γειτονικές Βαλκανικές χώρες.

Το κατά πόσο η Ελλάδα είναι σε θέση να κατανοήσει, να ερμηνεύσει και να αξιοποιήσει τα δεδομένα της επισκέψεως αυτής, είναι φυσικά στην δική της, αποκλειστική δικαιοδοσία. Πρέπει πάντοτε να συγκρατείται ότι οι διεθνείς σχέσεις δεν βασίζονται σε συναισθήματα και ιστορικές οφειλές, αλλά σε συμφέροντα, συμμαχίες σκοπού και συνεχή, σκληρή αλλά και πραγματικά σοβαρή και ουσιαστική διαπραγμάτευση. Ας ελπίσουμε να μην καταλήξει η όλη ευκαιρία σε μία ακόμη γραφικότητα και λαβή επάρσεως για τους Έλληνες και την Ιστορία τους, στα καφενεία της χώρας.

Πάντως, ήταν ένα πολύ όμορφο διάλειμμα στο μουντό πολιτικό σκηνικό μας, έστω και αν η πολιτική παρακαταθήκη Obama δεν αξιοποιηθεί άμεσα. Σε κάθε περίπτωση: farewell Mr President…

Οι αμερικανικές εκλογές και η εκδίκηση της «γυφτιάς», Ελεύθερος Τύπος, 10/11/16

Ο μέσο/μικροαστικός και ο αγροτικός πληθυσμός των ΗΠΑ υπεχώρησε εμπρός στον φόβο της «ανοικτής κοινωνίας» και δίχως να συνυπολογίσει ψύχραιμα τις όλες πολιτικές αποχρώσεις οι οποίες συνθέτουν τον λαϊκισμό του νέου ενοίκου του Λευκού Οίκου, αφέθηκε στην σαγήνη του και επένδυσε σε αυτόν την απελπισία του. Προφανώς, γιατί τα αποθέματα υπομονής έχουν εξαντληθεί, ενώ η αντίπαλος του D,J Trump δεν κατάφερε να καλλιεργήσει προσδοκίες και να κατισχύσει στο εκλεκτορικό κολέγιο, παρά το γεγονός ότι στο σύνολο των ψήφων έχει πλειοψηφία.

Ο D. Trump ψηφίσθηκε ως αντισυστεμικός και πατριώτης. Κατά πόσο ένας δισεκατομυριούχος, ο οποίος είναι η καρδιά του συστήματος και κατά δήλωσή του, το εκμεταλλεύτηκε φοροδιαφεύγοντας, είναι αντισυστεμικός, αυτό μόνον εκείνοι που τον επέλεξαν μπορούν να εξηγήσουν.

Το αντιφατικό και εν πολλοίς αστείο στην όλη υπόθεση, είναι ότι οι άνεργοι, οι μη κάτοχοι τίτλων σπουδών και όσοι βρίσκονται σε δυσμενή θέση στην αγορά εργασίας, όσοι έχουν πληγεί από την ύφεση και την δυσχερή οικονομική συγκυρία, όσοι δηλαδή έχουν ανάγκη από ένα ισχυρό δίχτυ κοινωνικής προστασίας, είναι εκείνοι οι οποίοι θα υποστούν τις πρώτες επιπτώσεις.

Η ρητή διαβεβαίωση του Tramp ότι με την εκλογή του τελειώνει η υπόθεση Obama-care προφανώς και δεν θα ενοχλήσει –ούτε καν θα απασχολήσει- το «κατεστημένο» της Ουάσιγκτων.

Δεν νομίζω ότι στον μέσο και μακρό χρονικό ορίζοντα θα συνεχίσουν οι ψηφοφόροι του να αισθάνονται δικαιωμένοι από την επιλογή τους, όταν κατανοήσουν και φανεί στην πράξη τι σημαίνει και τι συνεπάγεται το γεγονός ότι οι πρώτοι που απέστειλαν συγχαρητήρια τηλεγραφήματα είναι ο ηγέτης της ανατολικής δεσποτείας από το Κρεμλίνο, η ηγεσία της απολυταρχικής Κίνας, η Β. Κορέα και ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών.

Επί της ουσίας, νομίζω ότι ο νέος Πρόεδρος θα ρίξει τους τόνους και θα προσαρμοσθεί στις απαιτήσεις της θεσμικής λειτουργίας του Αμερικανικού συστήματος. Άλλωστε οι ΗΠΑ είναι απολύτως θεσμική, δημοκρατική Πολιτεία. Αυτό που θα απομείνει να ξεθωριάζει είναι οι πανηγυρισμοί των απανταχού φασιζόντων εθνικισταράδων, οι οποίοι θα απορούν πώς τους ξεγέλασε και αυτό το ίνδαλμα…

Το όραμα των Woodrow Wilson και Franklin Delano Roosevelt, το οποίο έθετε στις Ηνωμένες Πολιτείες την θέση του παγκόσμιου ηγέτη στον Ελεύθερο Κόσμο, μετά το χθεσινό αποτέλεσμα των Αμερικανικών εκλογών, δείχνει να σβήνει ή τουλάχιστον να γκριζάρει και να ξεθωριάζει.

Η εκλογή Trump, ενδεχομένως, να γίνει αφορμή ώστε να κλείσει το κεφάλαιο παρακμής για την Δύση. Μια Δύση που οφείλει να αφουγκρασθεί τις αδύναμες ομάδες και να εξισορροπήσει τους θριαμβευτικούς αλαλαγμούς των αγορών και του politicalcorectισμού.

Είναι πρόδηλη η αναγκαιότητα της Ευρωπαϊκής πολιτικής ενοποίησης, ώστε η Ευρωπαϊκή Ένωση να καταστεί πραγματική, προοδευτική πρωτοπορία και η αδράνεια πρέπει τάχιστα να ξεπερασθεί, αν φυσικά θέλουμε να διατηρήσουμε και να εξελίξουμε τις αρχές και αξίες της Δυτικής Φιλελεύθερης Δημοκρατίας. Δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει ή να υποβαθμίσει την σημασία του μηνύματος που εκπέμπεται από την αντίθεση που παρατηρείται από την εξαίρετη δήλωση της Κεγκελαρίου Μέρκελ, την επιεικώς, άστοχη δήλωση της Βρετανίδας Πρωθυπουργού και την αμήχανη υποδοχή του αποτελέσματος από τους λοιπούς Ευρωπαίους ηγέτες. Στα καθ’ ημάς, βρίσκω άκρως διασκεδαστική την συνήθη ελληνική αντίδραση, σύμφωνα με την οποία αναζητούνται Ελληνικής καταγωγής στελέχη δίπλα στους Αμερικανούς Προέδρους.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει ταχέως να ξεπεράσουν τον κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό διχασμό που επέφερε η προεκλογική περίοδος. Η Προεδρία Clinton και Obama -παρά τα όποια σφάλματα κυρίως στην εξωτερική πολιτική, ειδικά του τελευταίου-, συνέβαλαν ώστε ο αδιέξοδος και ατελέσφορος αντιαμερικανισμός να τεθεί υπό ύφεση. Η Προεδρία Trump είναι αμφίβολο αν θα συνεχίσει αυτή την πορεία.

Η νέα εποχή δεν είναι δυνατόν να αρχίζει με τύπους σαν τον Trump και τους κάθε λογής απομονωτιστές και φοβικούς, εσωστρεφείς ούτε βέβαια με λαϊκιστές ασυνάρτητους δημοκόπους είτε της αριστεράς είτε της δεξιάς.

Η ευθύνη αυτή ανήκει στις προοδευτικές, εξωστρεφείς δυνάμεις του κόσμου, οι οποίες θα πρέπει πλέον να αναλάβουν αυτή την ευθύνη και να μην σύρονται πίσω από διάφορα ιδεολογήματα που οδηγούν στην εγκατάλειψη των ανθρώπων και των αξιών. Η αδυναμία των πολιτικών να αφουγκρασθούν τους πολίτες και να παράξουν έργο δημιουργικό είναι η αιτία για την επιμόλυνση του πλανήτη με τον άκρως μεταδοτικό, τελικά και θανατηφόρο βάκιλο του λαϊκισμού και αναδεικνύουν δημαγωγούς σε θέσεις εξουσίας.

Ο κόσμος σήμερα χρειάζεται ισχυρή πολιτική ηγεσία, με όραμα, πυγμή και θέληση να το εφαρμόσει. Όχι πολιτικούς αρχηγούς με νοοτροπία διορισμένου Νομάρχη της παρελθούσης ελληνικής διοίκησης…

Ντοκουμέντα φρίκης από τις σφαγές αμάχων από τους Τούρκους στο Αφρίν, Ελεύθερος Τύπος, Σάββατο 3, Φεβρουαρίου 2018

Μόνο σοκ και αποτροπιασμό μπορούν να προκαλέσουν τα ντοκουμέντα που φέρνει στο φως της δημοσιότητας το ET Magazine στο EleftherosTypos.gr, για την τουρκική επίθεση-γενοκτονία στο Αφρίν.

 Συνταρακτικά ντοκουμέντα αποδεικνύουν τρία πράγματα. Αφενός πως ο Ερντογάν παρά τις σφαγές αμάχων ταπεινώνεται από τους Κούρδους πολεμιστές, πως τα όσα διαδραματίζονται τα ανέχεται η Ρωσία και πως η Ευρωπαϊκή Ένωση σφυρίζει αδιάφορα.

 Προ δύο, περίπου εβδομάδων -για την ακρίβεια διανύουμε την 14η ημέρα της επίθεσης-, οι Τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, επιχειρούν στην περιοχή του, υπό Κουρδικό έλεγχο, καντονίου Αφρίν στην βόρεια Συρία και έχουν εξαπολύσει λυσσώδη επίθεση εναντίον των Κουρδικών δυνάμεων της περιοχής.

 

Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της τουρκικής προπαγάνδας να πείσει την κοινή γνώμη -τόσο στο εσωτερικό της Τουρκίας, όσο και την διεθνή-, ότι ο τουρκικός στρατός προελαύνει στο συριακό έδαφος, σχεδόν, ανεμπόδιστος, φαίνεται ότι η πραγματικότητα διαψεύδει αυτούς τους ισχυρισμούς και ταπεινώνει την πολεμική μηχανή της Αγκύρας.

Οι κομπασμοί του Τούρκου προέδρου, Ταγίπ Ερντογάν, μένουν να πλανώνται αίολοι στον αέρα της τουρκοσυριακής μεθορίου καθώς οι Κούρδοι του Αφρίν δεν αποδείχθηκαν, τελικά, εύκολη λεία για τον τραυματισμένο επιχειρησιακά, τουρκικό στρατό.

Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της τουρκικής προπαγάνδας να πείσει την κοινή γνώμη -τόσο στο εσωτερικό της Τουρκίας, όσο και την διεθνή-, ότι ο τουρκικός στρατός προελαύνει στο συριακό έδαφος, σχεδόν, ανεμπόδιστος, φαίνεται ότι η πραγματικότητα διαψεύδει αυτούς τους ισχυρισμούς και ταπεινώνει την πολεμική μηχανή της Αγκύρας.

Οι κομπασμοί του Τούρκου προέδρου, Ταγίπ Ερντογάν, μένουν να πλανώνται αίολοι στον αέρα της τουρκοσυριακής μεθορίου καθώς οι Κούρδοι του Αφρίν δεν αποδείχθηκαν, τελικά, εύκολη λεία για τον τραυματισμένο επιχειρησιακά, τουρκικό στρατό.

Θυμίζουμε άλλωστε πως τα ικανά στελέχη του είτε έχουν τεθεί στο «ψυγείο» είτε έχουν συλληφθεί είτε έχουν υποστεί καθοριστικής σημασίας μείωση του ηθικού τους –και συνεπώς και της επιχειρησιακής τους ικανότητας και διαθέσεως- εξ αιτίας της εκδικητικής μανίας του Τούρκου προέδρου, μετά την απόπειρα πραξικοπηματικής ανατροπής του.

Την υπόθεση ότι στο επιχειρησιακό επίπεδο οι τουρκικές δυνάμεις τα έχουν βρει «σκούρα», ενισχύουν οι ανηλεείς αεροπορικοί βομβαρδισμοί και επιθέσεις τις οποίες εξαπολύει συνεχώς η τουρκική πολεμική αεροπορία κατά τις οποίες πλήττει αδιακρίτως πολιτικούς στόχους.

Μέσα σε αυτούς είναι νοσοκομεία, σχολεία, αρχαιολογικοί χώροι –πολλά μνημεία έχουν υποστεί αντίστοιχες καταστροφές με εκείνες τις οποίες προξενούσαν οι συμμορίτες του ISIS-. Παράλληλα έχουμε σωρεία δολοφονιών αμάχων, πράξεις που υποδηλούν προφανή αδυναμία στο πεδίο της μάχης. «Στο Αφρίν δημιουργείται μία σύγχρονη Guernica», δηλώνοΠαρ’ όλη την δυσκολία την οποία γεννά το δυσανάλογο της δύναμης –μην λησμονείται ότι η Τουρκία διαθέτει τον 2ο στρατό του ΝΑΤΟ και 4ο Παγκοσμίως, ενώ ο εξοπλισμός του είναι υψηλού επιπέδου-, οι Κουρδικές δυνάμεις της περιοχής, οι οποίες διαθέτουν επαρκή πολεμική εμπειρία και μάλιστα πρόσφατη από τις συγκρούσεις και την επικράτησή τους στις μάχες εναντίον των τρομοκρατών του ISIS, μετά τον πρώτο αιφνιδιασμό τους ανασυντάχθηκαν και προετοιμάζουν αντεπίθεση. 

Γιατί, όμως, η ηγεσία της Αγκύρας επέλεξε το Αφρίν για να εκδηλώσει την επίθεσή; Γιατί το Αφρίν είναι πρότυπο για ολόκληρη την Κουρδική κοινότητα.

Στο δίλημα, το οποίο τίθεται συνήθως στους λαούς της ευρύτερης Μεσανατολικής περιοχής και το οποίο συνίσταται στην επιλογή είτε ενός στρατιωτικού καθεστώτος είτε στην θεοκρατική διακυβέρνηση, οι Κούρδοι απήντησαν με την δημιουργία ενός καντονίου-προτύπου δημοκρατικής διακυβέρνησης.

Με σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα, συντεταγμένες ένοπλες δυνάμεις οι οποίες απέκρουσαν και νίκησαν κατά κράτος τους δολοφόνους του ISIS σε όλα τα μέτωπα και δημιούργησαν όρους για μία βιώσιμη και αναπτυσσόμενη οικονομία.

Πολλές επιχειρήσεις είχαν μεταφέρει την έδρα και τις δραστηριότητές τους στο οροπέδιο του Αφρίν, όπου επιπροσθέτως υπάρχει και η μεγαλύτερη παραγωγή ελαιολάδου (το οποίο έχει υψηλή αξία στην περιοχή της Μέσης Ανατολής). Έτσι, έγινε δυνατόν στον συνολικό πληθυσμό των 500.000 κατοίκων της πόλης και των 360 χωρίων του οροπεδίου, να προστεθούν ακόμη 500.000 πρόσφυγες και να μην δημιουργηθεί κανένα απολύτως πρόβλημα για τον πληθυσμό, ενώ μετά την ήττα του ISIS, η περιοχή είχε όλες τις προϋποθέσεις για αλματώδη προοδευτική ανάπτυξη.

Η επέμβαση του τουρκικού στρατού, αυτή την στιγμή, εκτός από τα εκατοντάδες θύματα που δημιουργεί στον άμαχο πληθυσμό, έχει ως συνέπεια την διάλυση της παραγωγικής μηχανής και φυσικά, αποσκοπεί στην de facto κατάληψη συριακών εδαφών, με πρόσχημα την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας –κατά τα πρότυπα της Κύπρου.

Ακόμη, πρέπει να σημειωθεί ότι με την έναρξη των τουρκικών επιχειρήσεων οι Κούρδοι, αντιμετωπίζουν δύο πολεμικά μέτωπα και ευκαιρίας δοθείσης το ISIS ανεκατέλαβε 50 χωριά στην περιοχή του Ιντλίπ. Εύλογο το ερώτημα μήπως ο Ερντογάν παίρνει εκδίκηση για τις ήττες των… πρώην συμμάχων του.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ρωσικές δυνάμεις, οι οποίες στάθμευαν στην περιοχή απεχώρησαν αμέσως μόλις ξεκίνησαν οι επιχειρήσεις των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, στέλνοντας ουσιαστικά ένα μήνυμα στους Κούρδους: ή θα παραδώσετε τις ελεύθερες περιοχές στην Δαμασκό και το καθεστώς Άσαντ ή θα σας φάει ο (γκρίζος) τουρκικός λύκος.

Δέον να συγκρατείται ότι οι Κούρδοι της περιοχής, καθ’ όλη την συριακή κρίση, είχαν κρατήσει ίσες αποστάσεις τόσο από το καθεστώς της Δαμασκού όσο και από την ένοπλη… Δημοκρατική Αντιπολίτευση και είχαν συνάψει στρατιωτική συμφωνία με τις ΗΠΑ, μόνον, για τα όσα συναφή με την καταπολέμηση του ISIS.

Η φιλελεύθερη και δημοκρατική Δύση, η οποία έχει παράδοση και ως αξιακή συστατική θέση την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την προστασία των αδυνάτων, έχει στο Αφρίν πεδίο δόξης λαμπρό. Είναι καιρός να παρέμβει λυσιτελώς, προκειμένου να σταματήσουν οι θηριωδίες τις οποίες προκαλεί η εμπόλεμη κατάσταση και να σταματήσει την Τουρκική μισαλοδοξία. Υπάρχουν απτά δείγματα των συνεπειών, από τις πράξεις ενός ανεξέλεγκτου Ερντογάν.

Ακόμη η Ρωσία, σημαντικός στρατηγικός παράγοντας στην περιοχή, αυτή, οφείλει να υπερβεί τις μικροπολιτικές σκοπιμότητες που υπαγορεύουν τα πρόσκαιρα γεωπολιτικά της συμφέροντα, να αναθεωρήσει την στάση της και να συμβάλει, ουσιαστικά, στον τερματισμό της Τουρκικής εισβολής.

Τούτο διότι, η παγκόσμια κοινή γνώμη, όταν καταλαγιάσει η σκόνη από τις ερπύστριες των αρμάτων μάχης και οι καπνοί των πυροβόλων και των καιομένων οικιών, δεν θα λησμονήσει εκείνους οι οποίοι μπορούσαν αλλά δεν θέλησαν και άφησαν βορά στα πυροβόλα παιδιά και ηλικιωμένους αμάχους…

Τέλος οι κουρδικές κοινότητες της Ελλάδας, διοργανώνουν την προσεχή Πέμπτη, 8 Φεβρουαρίου και ώρα 17:00 συγκέντρωση στα Προπύλαια και πορεία διαμαρτυρίας προς την Τουρκική Πρεσβεία.