... it’s time to make America respected again...

 ... it’s time to make America respected again...

JoeBaiden

στην πρώτη δημόσια ομιλία

                                                                                                                          μετά την εκλογική του νίκη

  

Newsberg, 25/11/2021

Με την ήττα του D. Trump επισημοποιείται, σε παγκόσμιο επίπεδο, αυτό που ξεκίνησε στην χώρα μας, με την … εκπαραθύρωση από την Βουλή του ανεκδιήγητου μορφώματος των ΑΝΕΛ.

Η αποπομπή, δηλαδή, των εκπροσώπων του εκτσογλανισμού της πολιτικής -γιατί ο «λαϊκισμός» είναι επιεικέστατος χαρακτηρισμός για το πολιτικό ποιόν τύπων σαν τον αρχηγό των ΑΝΕΛ και βέβαια, σαν τον απερχόμενο λαθρένοικο του Λευκού Οίκου.

Πράγματι, η νίκη του JoeBaidenστις ΗΠΑ πρέπει, από όλο τον Ελεύθερο κόσμο, από όλες τις Δυτικές Φιλελεύθερες Δημοκρατίες, να τύχει υποδοχής λύτρωσης. Έχω την αίσθηση ότι ένας αναστεναγμός ανακούφισης ακούστηκε από άκρη σε άκρη σε όλον τον πλανήτη.

Ένας αναστεναγμός λύτρωσης από όλους όσους έχουν στοιχειώδη λογική ανάλυση· κοινωνική ευπρέπεια και παιδεία· διαθέτουν αίσθηση του «συνόλου» και όχι «της πάρτης τους» και τέλος κινούνται με γνώμονα το γενικό καλό και όχι την ιδιοτελή, αρχοκεντρική μανία τους.

Ήρθε ο καιρός -και η ζωή και συνακολούθως η Ιστορία- να αποκαθηλωθούν οι μύθοι που κάποια τρωκτικά ή «ψεκασμένοι» προσπαθούσαν να κτίσουν για τον πορτοκαλόχρουκόμης τέως ένοικο του Λευκού Οίκου στην Ουάσιγκτων.

Θα αποκαλυφθεί πλήρως πλέον αυτό που οι γνώστες και μελετητές της πολιτικής σκηνής των ΗΠΑ γνώριζαν μέσα από τις σελίδες βιβλίων πρώην συνεργατών του. Ότι ο μύθος του «αυτοδημιούργητου» δεν στηριζόταν παρά στην σωτηρία του (και μάλιστα δις) από περίεργες εταιρείες και Ρώσους χρηματοδότες οι οποίοι είχαν τα γραφεία των επιχειρήσεών τους στον Trumptowerστην Νέα Υόρκη.

Κυρίως, θα αποκαλυφθεί ότι αν δεν υπήρχε η σωτήρια για αυτόν παρέμβαση του Κρεμλίνου (υπόθεση με το hackingκαι την διαρροή των emailsτης καςClinton) δεν θα έβλεπε το Οβάλ Γραφείο ούτε με τηλεσκόπιο. Και βέβαια, θα γίνει σε όλον τον πλανήτη σαφές ότι το να είναι κανείς αδίστακτος, κυνικός και θρασύδειλος -όπως άλλωστε κάθε πρωτόγονος, εγωκεντρικός ηλίθιος-, έναντι όλων όσων δεν τον λιβανίζουν δεν εμπεριέχει κανένα στοιχείο ευφυΐας, αλλά, αντιθέτως πρόκειται για την μετουσιωμένη γελοιότητα σε μορφή ανθρώπου.

Είναι, όντως, σκιά στην μεγάλη χαρά για την νίκη Baiden-Harris, το γεγονός ότι ο Trumpδιατήρησε τις δυνάμεις που διατήρησε. Η πληγωμένη Αμερική, η Αμερική των «εκτός» δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τα μεγάλα και σπουδαία του πλανήτη. Ευτυχώς ή δυστυχώς, έτσι είναι. Και έπρεπε να έρθουν οι συστάσεις για ενέσεις … χλωρίνης, ως αντιμετώπιση της πανδημίας covid-19, προκειμένου να τον στείλουν οι Αμερικανοί ψηφοφόροι από εκεί που ήρθε.

Ο συντάκτης του παρόντος, όταν είχε προ 4ετίας, ανακοινωθεί η νίκη του D. Trumpείχε αρθρογραφήσει την 10^η Νοεμβρίου 2016, σε ηλεκτρονικό μέσο ενημέρωσης με τίτλο [Οι αμερικανικές εκλογές και η εκδίκηση της «γυφτιάς»] (δείτε το άρθρο ΕΔΩ).

Σε εκείνο το γραπτό αναφερόταν ότι […Δεν νομίζω ότι στον μέσο και μακρό χρονικό ορίζοντα θα συνεχίσουν οι ψηφοφόροι του να αισθάνονται δικαιωμένοι από την επιλογή τους, όταν κατανοήσουν και φανεί στην πράξη τι σημαίνει και τι συνεπάγεται το γεγονός ότι, οι πρώτοι που απέστειλαν συγχαρητήρια τηλεγραφήματα είναι ο ηγέτης της ανατολικής δεσποτείας από το Κρεμλίνο, η ηγεσία της απολυταρχικής Κίνας, η Β. Κορέα και ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών…] και εν συνεχεία […Το όραμα των WoodrowWilson και FranklinDelanoRoosevelt, το οποίο έθετε στις Ηνωμένες Πολιτείες την θέση του παγκόσμιου ηγέτη στον Ελεύθερο Κόσμο, μετά το χθεσινό αποτέλεσμα των Αμερικανικών εκλογών, δείχνει να σβήνει ή τουλάχιστον να γκριζάρει και να ξεθωριάζει…].

Και αυτό είναι το μείζον σήμερα. Είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι οι ΗΠΑ είναι ο ρυθμιστής του διεθνούς συστήματος. Είναι η ηγέτιδα δύναμη της Δύσης, όπου «Δύση» το σύνολο των φιλελεύθερων, δημοκρατικών κοινωνιών. Και ο Πρόεδρός τους έχει καθοριστικό ρόλο,όχι μόνον στην πορεία του δυτικού κόσμου, αλλά, ολοκλήρου του πλανήτη.

Ήταν ένας κακός εφιάλτης η παρουσία του άξεστου τραμπούκου, του ρατσιστή και σεξιστή D. Trump στην Αμερικανική Προεδρία, μετά το όνειρο της ΠροεδρίαςObama. Και ήταν τόσο έντονη η αντίφαση, που προκάλεσε μεγάλο σοκ σε κάθε σοβαρό και σκεπτόμενο άνθρωπο· πλην, βεβαίως, των ακολούθων του Δεσπότη του Κρεμλίνου, του Σουλτάνου της Άγκυρας και άλλων, ομοίων τους, οι οποίοι παρατηρούσαν κακεντρεχείς, με χαιρεκακία τον «εκλεκτό» τους να διαλύει κάθε θεσμό ισορροπίας στο διεθνές σύστημα, θεσμούς τους οποίους η Δύση «μάτωσε» να δημιουργήσει μετά από δύο Παγκοσμίους Πολέμους και να ανοίγεται ανεμπόδιστα ο δρόμος για το πέρασμα στην εποχή του «δικαίου του ισχυρότερου», όπως προφανώς θα τους εξυπηρετούσε.

Προσωπικά, ο συντάκτης του παρόντος, δεν τρέφει καμία ψευδαίσθηση ότι ο νέος Αμερικανός Πρόεδρος θα διοικήσει με γνώμονα την εξυπηρέτηση των Ελληνικών συμφερόντων. Δεν έχει καμία αυταπάτη ότι ο JoeBaidenκαι η KamalaHarrisθα βάλουν στην άκρη τα Αμερικανικά συμφέροντα και θα στηρίξουν τυφλά τα «Ελληνικά δίκαια» έναντι του επικίνδυνου και απρόβλεπτου ηγέτη της Αγκύρας.

Έχει, όμως, την βεβαιότητα ότι οι ΗΠΑ θα επανέλθουν στην θέση που ανήκει σε μία μεγάλη, μία παγκόσμια, δημοκρατική υπερδύναμη. Θα αποδεχθούν και θα παίξουν έντιμα τον ρόλο τους ως η ηγέτιδα δύναμη του ελεύθερου κόσμου, ως η εγγυήτρια δύναμη της δημοκρατικής και φιλελεύθερης πορείας του Δυτικού κόσμου έναντι όλων των ειδών απολυταρχικών, αυταρχικών καθεστώτων· θα παίξουν τον ρόλο τους στην διαμόρφωση και πάλι των ισορροπιών στον πλανήτη. Και αυτό είναι πέραν πάσης αμφιβολίας «γήπεδο έδρας» και για τα Ελληνικά συμφέροντα, έναντι όλων.

JosephRobinette "Joe" Biden, Jr : 46ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών

 Newsberg, 21/1/2021

[…And the rocket's red glare, the bombs bursting in air.

Gave proof through the night that our flag was still there…]

Starspangledbanner

 Η επιδρομή των άθλιων οπαδών του πρώην Προέδρου και το επιχειρούμενο «ρεσάλτο» για την πολιτειακή εκτροπή και κατάλυση της Δημοκρατίας, δεν στάθηκε ικανή να υποστείλει την αστερόεσσα.

Οι εκατοντάδες χιλιάδες σημαίες των ΗΠΑ κυμάτιζαν στον αέρα της Ουάσιγκτων και τον χειμωνιάτικο ήλιο να στέλνει ακτίνες φωτός και αισιοδοξίας, ήταν η αδιάψευστη απόδειξη ότι η Δημοκρατία είναι ανθεκτικό πολίτευμα, ότι η Δημοκρατία μπορεί να ανέχεται και εκείνους που θέλουν να την καταλύσουν, ότι η Δημοκρατία, όταν έχει ισχυρή θεσμική θωράκιση δεν ηττάται από άτακτο όχλο αθλίων. Εξέπεμπαν σαφή μηνύματα: τα κέρδη δημαγωγών και καιροσκόπων είναι προσωρινά! Ταυτοχρόνως, διεμήνυαν στον κόσμο ότι η Αμερική, παρά τα τραύματα από την διχαστική και αναξιόπιστη Προεδρεία του Trump, επιστρέφει. Ότι η Αμερική έχει την δύναμη και την ισχυρή θεσμική θωράκιση να ανακτήσει την ενότητά της και την ισχύ να αναλάβει και πάλι την θέση της στο διεθνές σύστημα, την θέση που επιβάλει ο φυσικός ρόλος της ως ηγέτιδα δύναμη του Ελευθέρου Κόσμου.

Ο γεννηθείς την 20^η Νοεμβρίου 1942 ο J.R. BidenJuniorαπό χθες στις 11:49 τοπική ώρα στην Ουάσιγκτων (18:49 ώρα Ελλάδος), είναι ο 46^ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, με Αντιπρόεδρο την κ. KamalaDeviHarris, την ‎πρώτη γυναίκα στην ιστορία που αναλαμβάνει το αξίωμα αυτό.

Από την πρώτη στιγμή της αναλήψεως των καθηκόντων του ο νέος Πρόεδρος έκανε σαφείς τις προθέσεις του. Η υπογραφή διαταγμάτων που ακυρώνουν τις ανεξήγητες πολιτικές επιλογές του προκατόχου του σηματοδοτούν την αλλαγή σελίδας και είναι απολύτως ενδεικτικές της πολιτικής την οποία έχει σχεδιάσει να ακολουθήσει ο νέος ένοικος του Λευκού Οίκου.

Πριν ακόμη εγκατασταθεί στο Οβάλ Γραφείο ο νέος Πρόεδρος υπέγραψε εκτελεστικά διατάγματα με τα οποία αίρεται η απαγόρευση εισόδου πολιτών από μουσουλμανικές χώρες. Αυτό, ίσως, ανησυχήσει μερικούς, αλλά μην λησμονείται ότι στις ΗΠΑ διαβιούν εκατομμύρια οπαδών της θρησκείας αυτής και οι οποίοι είχαν βρεθεί σε θέση άμυνας από τις επιλογές Τραμπ. Συνεπώς, πρόκειται για ένα βήμα αποκατάστασης της ενότητας στην χώρα, ενώ η κατασκευή του «τείχους» στα σύνορα με το Μεξικό, το οποίο ήταν το μόνο οραματικό έργο του προκατόχου του, αποτελεί, πλέον, παρελθόν.

Ακόμη πιο σημαντικά είναι τα διατάγματα Baidenμε τα οποία οι ΗΠΑ επιστρέφουν στην Συμφωνία των Παρισίωνγια την κλιματική αλλαγή, αναστέλλεται η διαδικασία αποχώρησης των ΗΠΑ από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Ακόμη, επανέρχεται ο λοιμωξιολόγος κ. AnthonyFauchi στις προεδρικές συσκέψεις για την πανδημία. Επ’ αυτού ο νέος Πρόεδρος απηύθυνε «πρόσκληση 100 ημερών με μάσκα» σε όλα τα κτήρια που ελέγχονται από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση, δίνοντας έτσι το στίγμα της πολιτικής του στο συγκεκριμένο θέμα.

Εξ ίσου αισιόδοξο είναι και το μήνυμα που εκπέμπεται από τον Πρόεδρο Baiden και την νέα ηγεσία του StateDepartmentπρος την Διεθνή Κοινότητα. Το μήνυμα που διετύπωσε και το βράδυ της εκλογής του:«Η Αμερική επιστρέφει και μπορείτε να βασιστείτε πάνω της».

Η χθεσινή ημέρα, σίγουρα επέτρεψε στην Ευρώπη να ανασάνει βαθιά, ενώ, στο Κρεμλίνο και την Άγκυρα η ανησυχία ήταν το συναίσθημα που επικράτησε. Ειδικώτερα η Τουρκική ηγεσία βλέποντας -όπως χαρακτηριστικά λέγεται- την «πίσω πόρτα» του Λευκού Οίκου να κλείνει, και τον νέο επικεφαλής του StateDepartment (του Αμερικανικού ΥΠΕΞ) να δηλώνει ότι «η συμπεριφορά της Τουρκίας είναι πρόκληση για τις Ηνωμένες Πολιτείες», κάθε άλλο παρά αισιόδοξη και ικανοποιημένη είναι.

Οι πρώτες αυτές κινήσεις του κ. Baidenαπέσπασαν τα πολύ θετικά σχόλια εκπροσώπων επιχειρηματικών φορέων των ΗΠΑ, οι οποίοι εκφράζουν την πεποίθησή τους ότι, πλέον, αίρονται οι «ασύμβατες με τις αμερικανικές αξίες» επιλογές της προηγούμενης Διοίκησης ενώ, αποκαθίσταται η «αξιοπιστία» της χώρας διεθνώς.

Ο κ. Baiden, όπως ενημέρωσε η νέα εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, ομογενής κ. JenPsakiθα έχει αύριο Παρασκευή τηλεφωνική συνδιάλεξη με τον πρωθυπουργό του Καναδά κ.Justin P. J.Trudeau. Σύμφωνα με την ενημέρωση της κ. Psakioι δύο ηγέτες «ασφαλώς θα συζητήσουν για τις πολύ σημαντικές σχέσεις» των ΗΠΑ και του Καναδά καθώς και «για την απόφαση σχετικά με τον πετρελαιαγωγό Keystone XL».

Η πρώτη ημέρα της νέας ηγεσίας του Λευκού Οίκου, μόνον θετικά μηνύματα είχε. Μηνύματα, τα οποία εύγλωττα και με σαφήνεια διατύπωσε ο νέος Πρόεδρος κατά την πρώτη του δημόσια ομιλία, αμέσως, μετά την ορκωμοσία του:

«Θα πιέσουμε προς τα εμπρός με ταχύτητα, γιατί έχουμε πολλά να κάνουμε αυτόν τον χειμώνα της απειλής, αλλά έχουμε και σημαντικές δυνατότητες - πολλά να επισκευάσουμε, πολλά να αποκαταστήσουμε, πολλά να θεραπεύσουμε, πολλά να χτίσουμε και πολλά να κερδίσουμε»JoeBaiden - WashingtonD.C., 20 Ιανουαρίου 2021. 

ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ-ΑΡΝΗΣΗ ΠΕΝΣ

Newsberg, 21/10/2021

Με μία λιτή επιστολή προς την Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων, κ. NancyPelosi, ο Αντιπρόεδρος Pence κατέθεσε την άρνησή του για την, εκ μέρους του, ενεργοποίησητης 25^ης τροπολογίας του Συντάγματος των Η.Π.Α., βάσει της οποίας θα ήταν εφικτή η άμεση απομάκρυνση του Trumpαπό το Προεδρικό αξίωμα.

Ο κ. Πενς, στην επιστολή του αναφέρει ότι κατά την εκτίμησή του, η ανάληψη μιας τέτοιας πρωτοβουλίας δεν είναι προς το συμφέρον του έθνους και συνεπής με το Σύνταγμα. Τέλος, κάλεσε την κ. Pelosi και τα μέλη του Αμερικανικού Κογκρέσου να αποτρέψουν ενέργειες οι οποίες θα έχουν ως συνέπεια την διατήρηση του διχαστικού κλίματος και θα αναζωπυρώσουν τα πολιτικά πάθη.

Ο κ. Pence είχε από την προηγουμένη εβδομάδα, δηλώσει σε κύκλους του περιβάλλοντός του ότι δεν προτίθεται να υποστηρίξει το αίτημα της κ. Pelosi. Η δημόσια απόρριψη όμως, καθιστά, σχεδόν βεβαία, την διεξαγωγή ψηφοφορίας στο Κογκρέσο (σήμερα, Τετάρτη), προκειμένου, να απαγγελθούν κατηγορίες στον κ. Trump, ώστε να απομακρυνθεί από τον Λευκό Οίκο πριν την ορκωμοσία του νέου Προέδρου.

Στην ψηφοφορία αυτή η ηγεσία της ομάδας των Ρεπουμπλικάνων, ανακοίνωσε ότι οι αντιπρόσωποι που ανήκουν σε αυτήν (μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας) θα ψηφίσουν «κατά συνείδηση».

Ήδη, η τρίτη στην ιεραρχία του κόμματος, Γερουσιαστής τουWyoming, κ. LizCheney (κόρη του πρώην Αντιπροέδρου των ΗΠΑ DickCheneyκατά την Προεδρική θητεία του G.W.Bush), δήλωσε ότι θα υπερψηφίσει το κατηγορητήριο γιατί όπως αναφέρει στην δήλωσή της: «"Ποτέ δεν υπήρξε μεγαλύτερη προδοσία από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών προς το αξίωμά του και τον όρκο του προς το Σύνταγμα»(«Therehasneverbeen a greaterbetrayalby a President of the United States of hisoffice and hisoathto the Constitution».

Στην δήλωσή της αυτή, η κ. Cheney, κάνει λόγο για επίθεση κατά της δημοκρατικής διαδικασίας, η οποία είχε ως τίμημα πέντε θανάτους. Κατηγορεί δε, ευθέως τον κ. Trumpλέγοντας ότι «ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών κάλεσε αυτόν τον όχλο, συγκέντρωσε τον όχλο και άναψε τη φλόγα αυτής της επίθεσης».

Ολόκληρη η δήλωση της κ. Cheneyέχει ως εξής:

"On January 6, 2021, a violent mob attacked the United States Capitol to obstruct the process of our democracy and stop the counting of presidential electoral votes. This insurrection caused injury, death and destruction in the most sacred space in our Republic.

Much more will become clear in coming days and weeks, but what we know now is enough. The President of the United States summoned this mob, assembled the mob, and lit the flame of this attack. Everything that followed was his doing. None of this would have happened without the President. The President could have immediately and forcefully intervened to stop the violence. He did not. There has never been a greater betrayal by a President of the United States of his office and his oath to the Constitution.

I will vote to impeach the President."

Εν τω μεταξύ, με τον Πρόεδρο Trump «εξαφανισμένο», ο Αντιπρόεδρος Pence φαίνεται να έχει αναλάβει υπό την ευθύνη του την διαδικασία για μία ειρηνική μεταβίβαση της εξουσίας. Όπως διαβεβαίωσε του Κυβερνήτες των Πολιτειών κατά την εβδομαδιαία τηλεδιάσκεψη, ο ίδιος και οι συνεργάτες του συνεργάζονται άψογα με το επιτελείο του νεοεκλεγέντος Προέδρου, προκειμένου να διασφαλισθεί η ειρηνική μετάβαση στην νέα Διοίκηση και η συνέχεια του κράτους.

Ο Νίκος Δένδιας στην Άγκυρα

Newsberg, ‎21 ‎Οκτωβρίου ‎2021

Είναι γεγονός ότι η στάση του Έλληνα ΥΠΕΞ στην συνέντευξη τύπου στην Άγκυρα, έτυχε -και σε κάποιο βαθμό, δικαίως-, θερμής αποδοχής από το ελληνικό κοινό. Ακόμη και το κόμμα της Αξιωματικής αντιπολίτευσης επεφύλαξε θετικά σχόλια.

Όμως, πρέπει να συγκρατούμε, πάντοτε, ότι όταν τοποθετείται Έλληνας (ή και Τούρκος), αξιωματούχος, το κοινό στο οποίο απευθύνεται και από το οποίο αξιολογείται, δεν εδρεύει μόνον στην Ελλάδα (ή την Τουρκία, αντιστοίχως), αλλά, βρίσκεται σε όλη την Υδρόγειο, από την Ουάσιγκτων, μέχρι το Κρεμλίνο και από τις Βρυξέλλες μέχρι το Πεκίνο.

Συνεπώς, το ύφος και ο λόγος των κυβερνητικών ή των στελεχών τα οποία εκφράζουν θέσεις επί των εθνικών θεμάτων, οφείλουν να είναι προσεκτικοί και να αναφέρονται σε μακρό ορίζοντα.

Αν ο κ. Δένδιας σκοπούσε να συγκεντρώσει «πόντους» για την κυβέρνηση εν όψει εκλογικής αναμέτρησης ή/και να κερδίσει έδαφος σε ενδεχόμενη αναβάθμισή του ή ακόμη και να θέσει υποθήκη διαδοχής, τότε ο στόχος επετεύχθη κατά απόλυτο τρόπο.

Όμως, αν το ζητούμενο ήταν η ισχυροποίηση της διαπραγματευτικής θέσης της χώρας στον Ελληνοτουρκικό διάλογο, τότε μάλλον άστοχη ήταν η τακτική του. Τούτο, διότι η Ελλάς, δεν είναι μία χώρα που διαθέτει μέγεθος ανάλογο, άλλων, ισχυρών χωρών ώστε να δύναται χωρίς εξωτερική στήριξη να επιβάλλει τα «δίκαιά» της.

Αυτό, θα πρέπει να λαμβάνεται πάντοτε υπ’ όψιν.

ΚΑΛΟ ΚΛΙΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΣΑΒΟΥΣΟΓΛΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Newsberg, Οκτώβριος, 21, 2021

Αβρότητα, εναγκαλισμοί, συγχαρητήρια για την EFES και φιλικός περίπατος στο κέντρο των Αθηνών η εικόνα που αφήνει η επίσκεψη του Μεβλούτ Τσαβούσογλου στην Ελλάδα.

Παρά τις -αναμενόμενες και κατανοητές, σε κάποιο βαθμό- κορώνες στο twitter για την μειονότητα της Θράκης, στην οποία οι αναφορές του είχαν τον χαρακτηρισμό «τουρκική», το κλίμα μεταξύ των δύο πλευρών δείχνει βελτιούμενο.

Προφανώς, πρόκειται για μία τακτική κίνηση και από τους δύο προκειμένου να κερδηθεί χρόνος και να γίνουν οι αναγκαίες προετοιμασίες, εν όψει των συνομιλιών των δύο ηγετών (Μητσοτάκη-Έρντογαν) στην προσεχή σύνοδο του ΝΑΤΟ.

Ενδιαφέρον έχει ότι οι δύο Υπουργοί -Δένδιας και Τσαβούσογλου-, κατά τις δηλώσεις τους στην κοινή παρουσία τους στους δημοσιογράφους, επέλεξαν να κάνουν αναφορά στα ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος (πανδημία και τουρισμό) και απέφυγαν τις αιχμηρές αναφορές για τα ΕλληνοΤουρκικά.

Είναι γεγονός ότι,για την καταλαγή στο κλίμα μεταξύ των δύο πλευρών έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο η παρουσία του Προέδρου Baiden στον Λευκό Οίκο.

Μία παράμετρος η οποία πρέπει να αξιολογείται είναι το γεγονός ότι η κατάσταση της Τουρκικής οικονομίας δεν θα άντεχε την δημιουργία προβλημάτων τα οποία θα συνηγορούσαν στην ανάσχεση της τουριστικής κίνησης προς την χώρα. Η οικονομία είναι μία -αν όχι η μόνη-, εκ των βασικών συντελεστών διατηρήσεως του κ. Ερντογάν στην εξουσία. Ενδεχόμενοι κλυδωνισμοί, θα επιβάρυναν έτι περεταίρω την, ήδη, δοκιμαζόμενη οικονομία της Τουρκίας.

Ακόμη, η Ελληνική πλευρά έχει την ευκαιρία να αξιοποιήσει το πλεονέκτημα το οποίο της προσδίδει η εξαγγελία του εξοπλιστικού προγράμματος των ενόπλων δυνάμεων -ειδικά του πολεμικού ναυτικού-, για το οποίο οι Αμερικανικές εταιρείες έχουν υψηλό ενδιαφέρον.

Οπωσδήποτε, είναι πολύ νωρίς για συμπεράσματα. Η εικόνα για την φάση στην οποία εισέρχονται οι Ελληνο-Τουρκικές σχέσεις πρόκειται να αποκρυσταλλωθεί μετά την συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν τον Ιούνιο.

Πάντως, προς το παρόν, εκτός από το καλό κλίμα κατά την επίσκεψη Τσαβούσογλου στην Ελληνική Πρωτεύουσα, συγκρατούνται, επίσης, ο υψηλός αριθμός παραβιάσεων στο Αιγαίο και η σύλληψη του ανιψιού του Φετουλάχ Γκιουλέν από την Τουρκική ΜΙΤ και μάλιστα, σε επιχείρησή της εκτός των Τουρκικών συνόρων…

Η ΕΛΛΗΝΟΓΑΛΛΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΟΔΗΓΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΚΑΙ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ

Newsberg, Νοέμβριος 2021 

Η πρόσφατη Ελληνογαλλική Συμφωνία για Στρατηγικής Εταιρική σχέση για την Συνεργασία στην Άμυνα και την Ασφάλεια δύναται, υπό όρους, να λειτουργήσει και ως υπόδειγμα σχεδιασμού και εφαρμογής κοινής Ευρωπαϊκής Αμυντικής Συνεργασίας και οδηγός για την δημιουργία Ευρωπαϊκού στρατιωτικού βραχίονος ασφαλείας και αμύνης, πέραν των ΒορειοΑτλαντικών μηχανισμών.

Άλλωστε, το γεγονός της  συνάψεως στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ χωρών-μελών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, δεν είναι καινοφανές. Πρό 23 ετών, περίπου, στις 3&4 Δεκεμβρίου 1998, στο Σεν Μαλό της Βρετάνης, υπεγράφη διμερής αμυντική στρατιωτική συμφωνία μεταξύ της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, με την οποία προβλεπόταν η ενισχυμένη συνεργασία στον τομέα αμύνης και ασφαλείας μεταξύ των δύο χωρών.

Η απότοκος Διακήρυξη με την οποία έκλεισε η διάσκεψη κορυφής μεταξύ των δύο χωρών με τον Βρετανό Πρωθυπουργό Μπλέρ και τον Γάλλο Πρόεδρο Σιράκ, έθετε βάσεις για την προοπτική συγκροτήσεως Ευρωπαϊκού Στρατιωτικού σώματος, βασική προϋπόθεση για την προοπτική συγκροτήσεως Ευρωπαϊκής Αμυντικής ταυτότητας, εις τρόπον ώστε να μπορεί η Ενωμένη Ευρώπη να ανταποκριθεί στις προκλήσεις των καιρών και να δύναται να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο στην κατεύθυνση επιλύσεως κρίσεων στην περιφέρειά της, τουλάχιστον. Ήδη, είχε αντιμετωπισθεί η Γιουγκοσλαβική κρίση με την Ευρώπη να μετέχει ως παρατηρητής ή ως «ακόλουθος» των ΗΠΑ, δίχως να έχει κανέναν ρόλο και συμμετοχή στον σχεδιασμό των εξελίξεων στην περιοχή, παρά το γεγονός ότι η κρίση του Κοσσυφοπεδίου βρισκόταν στην κορύφωσή της.

Έκτοτε, έλαβαν χώρα σημαντικά γεγονότα τα οποία οδήγησαν σε ντόμινο εξελίξεων και πληθώρας αλλαγών στο διεθνές status. Οι ΗΠΑ δέχθηκαν το πλήγμα της 11^ης Σεπτεμβρίου το 2001, το οποίο είχε ως συνακόλουθο την επέμβαση στο Αφγανιστάν. Η διεθνής τρομοκρατία έγινε στην Δύση το πρώτο θέμα συζητήσεων σε κάθε επίπεδο. Η ατυχής επιχείρηση των ΗΠΑ στο Ιράκ, αυτή τη φορά δίχως την συναίνεση των Ευρωπαίων ΝΑΤΟικών συμμάχων τους πλην του Η.Β., της Πολωνίας και ορισμένων τρίτων χωρών,  αντί να πετύχει τον περιορισμό –αν όχι εξάλειψη- κινδύνων από την δράση των φανατικών τρομοκρατών, ουσιαστικά διέσπειρε τους τρομοκρατικούς πυρήνες και –πολύ ή λίγο- συνετέλεσε στην συγκρότηση του ISIS, ενώ, δυσμενής εξέλιξη ήταν η αναθεώρηση του συμφώνου σταθερότητας (Ρώμη 10^ος 2004) και φυσικά η απόρριψη από Γάλλους (54,9% κατά, τον Μάϊο 2005) και Ολλανδούς (61,5%, τον Ιούνιο 2005) του Ευρωπαϊκού Συντάγματος. Η ολιγωρία των Ευρωπαίων και η συνακόλουθη αποτυχία του εγχειρήματος για την πολιτική ενοποίηση της ΕΕ, οδήγησε μεταξύ, άλλων και στο Brexit μεσούσης και της δημοσιονομικής κρίσεως, η οποία έπληξε τις Ευρωπαϊκές ακτές, σαν τσουνάμι στην δημιουργία του οποίου συνετέλεσε και η κρίση στην απέναντι ακτή του Ατλαντικού.

Η Ελληνογαλλική Συμφωνία έρχεται να ξαναπιάσει το νήμα από εκεί που είχε αφεθεί. Είναι σκόπιμο η Ελληνική πλευρά να επιδοθεί σε συστηματική διπλωματική προσπάθεια, προκειμένου, να τεθεί σε κίνηση η μηχανή και να αντιληφθεί η Ευρώπη ότι, η Ευρωπαϊκή Ένωση -αν βεβαίως, φιλοδοξεί να αναχθεί σε ανεξάρτητο, στρατηγικό παράγοντα του Διεθνούς Συστήματος-, οφείλει να έχει τις δυνατότητες αυτόνομης δράσης, με την συγκρότηση αξιόπιστων στρατιωτικών δυνάμεων σαφώς διακριτών από εκείνες του ΝΑΤΟ (επ’ αυτού, άλλωστε, ακόμη αντηχούν οι δηλώσεις του Προέδρου Macron) και την ικανότητα να λαμβάνει αποφάσεις σχετικά με τη χρήση των δυνάμεων αυτών καθώς και την προθυμία να τις χρησιμοποιήσει στο πλαίσιο διεθνών κρίσεων.

Πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι οι κ.κ. Σαρκοζί και Κάμερον, τον Νοέμβριο του 2003, προχώρησαν σε διμερή συμφωνία για τακτικούς ελέγχους των πυρηνικών τους οπλοστασίων, ενώ, υπήρχε πρόβλεψη και για χρηση κοινού αεροπλανοφόρου και δημιουργίας ΓαλλοΒρετανικού εκστρατευτικού σώματος.

Με αυτό, οι δύο χώρες ούτε λίγο ούτε πολύ, αναβίωναν το πνεύμα του Σεν Μαλό.

Οι εξελίξεις γνωστές. Η προσπάθεια –τουλάχιστον προς στιγμή- έμεινε στην μέση καθώς μεσολάβησε το Brexit και οι λοιπές εξελίξεις. Σήμερα, ο Πρόεδρος Macron εμφανίζεται υπέρμαχος της Ευρωπαϊκής αυτονομίας έναντι ενός «σφιχτού» ΝΑΤΟικού μηχανισμού.

Είναι λοιπόν λογική συνέχεια και υπηρετεί αυτό το πνεύμα η ΕλληνοΓαλλική Συμφωνία, δεδομένου ότι η Γαλλική Εξωτερική πολιτική (σ.σ. ας θυμηθούμε την Υπουργία Κουσνέρ), έχει πάντοτε στραμμένη την προσοχή της στην Μεσόγειο και ειδικώτερα στην Νοτιοανατολική Λεκάνη της Μεσογείου.

Και βέβαια, αν η Συμφωνία αυτή και η στάση της Γαλλίας είναι απολύτως ερμηνεύσιμη και κατανοητή ως εξέλιξη υπό το πνεύμα των προηγουμένων ΓαλλοΒρετανικών αντιστοίχων, δεν παύει να προβάλλει έντονο το ερώτημα: η σύναψη διμερών Συμφωνιών και Συνθηκών είναι η οδός που πρέπει να ακολουθεί η ΕΕ προκειμένου να αναδειχθεί σε στρατηγικό παίκτη και ισχυρό παράγοντα του Διεθνούς Συστήματος;

Με τις ΗΠΑ να μεταφέρουν το επίκεντρο των γεωστρατηγικών ενδιαφερόντων τους στον Ειρηνικό και να μειώνουν την ενεργό παρουσία και εμπλοκή τους στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή, η Δύση έχει ευθύνη να μην εγκαταλείψει την ευαίσθητη αυτή περιοχή, κομβικής σημασίας και ενδιαφέροντος τόσο για τα γενικώτερα Δυτικά συμφέροντα όσο και για αυτή καθ’ αυτή την Ευρωπαϊκή υπόσταση.

Η Γερμανία μετά την αποχώρηση από την Καγκελαρία της κ. Μέρκελ, έχει εισέλθει σε περιδίνηση εσωστρέφειας. Συνεπώς, η Γαλλική πλευρά «νομίμως» και αυτονοήτως εμφανίζονται ως ο ισχυρός και μόνος παράγοντας που έχει δυνατότητα να διαχειρισθεί τα θέματα στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο και την Τουρκία. Είναι ευχής έργο το γεγονός ότι στην παρούσα φάση Γαλλία και Ελλάδα συγκλίνουν στρατηγικά και καταβάλλουν κοινή προσπάθεια για την σταθερότητα στην ευαίσθητη, αλλά και μείζονος σημασίας περιοχή.

Επιπροσθέτως, άκρως θετική εξέλιξη για τα καθ’ ημάς ήταν και η κατάληξη των ΕλληνοΑμερικανικών διαβουλεύσεων για την αμυντική συνεργασία Ελλάδας-ΗΠΑ, με την οποία ενισχύεται έτι περεταίρω η προβολή ισχύος της Ελληνικής πλευράς, τόσο στην Περιφερειακή όσο και ευρύτερα στην Διεθνή σκηνή.

Αυτό, άλλωστε –η σημαντική ενίσχυση, δηλαδή, της Ελληνικής πλευράς-, αποδεικνύεται από τις άναρθρες κραυγές αξιωματούχων της Αγκύρας και φυσικά, αποτυπώνεται εύγλωττα από τις δηλώσεις και τους κλαυθμούς του Προέδρου Erdogan στις δηλώσεις του, κατά την συνάντηση των G20, στην Ρώμη.

Βεβαίως, όσο και αν απολαμβάνει κανείς στον Ελλαδικό χώρο την εικόνα του «δαρμένου» Τούρκου επίδοξου Σουλτάνου, δεν πρέπει να υποτιμάται το γεγονός ότι ένα πλεονέκτημα της Τουρκικής Εξωτερικής πολιτικής είναι η συνέχειά της και ότι ο κ. Ερντογάν έχει δώσει σαφή δείγματα της ικανότητάς του να διαχειρίζεται τις ήττες του με επαρκή τρόπο. Επομένως, η Ελληνική Διπλωματική προσπάθεια πρέπει να έχει συνέχεια και να βρίσκεται σε εγρήγορση προκειμένου οι πρόσφατες θετικές εξελίξεις να καρποφορήσουν υπέρ των Ελληνικών συμφερόντων.

Συμφωνία για Στρατηγική Εταιρική Σχέση για τη Συνεργασία στην Άμυνα και στην Ασφάλεια. Προάγγελος κινητοποίησης Ευρωπαϊκών αντανακλαστικών;

Newsberg, Οκτώβριος, 30/2021

Ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση έχουν κάθε λόγο να χαμογελούν μετά την επίτευξη της συμφωνίας με την Γαλλία. Η εικόνα που παρουσίαζε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έχοντας δίπλα του τον Εμμανουέλ Μακρόν, ανακοινώνοντας την Συμφωνία για Στρατηγική Εταιρική Σχέση για τη Συνεργασία στην Άμυνα και στην ΑσφάλειαμεταξύΕλλάδος και Γαλλίας, πρέπει να προκάλεσε αισθήματα αισιοδοξίας και ασφάλειας σε κάθε Ελληνίδα, σε κάθε Έλληνα.

Συνηθίζαμε να λέμε -και εν πολλοίς δικαίως-, ότι όσα «καλά» λόγια και αν λένε οι φίλοι και Σύμμαχοι, αν κληθούμε να αντιμετωπίσουμε την Τουρκία στο πεδίο της μάχης θα είμαστε μόνοι μας. Πρέπει να σημειώσουμε ότι, μόνη η Ελλάδα είχε ποτέ στον ιστορικό χρόνο θετικά αποτελέσματα σε σύγκρουση με την Τουρκία (1897, 1922).

Το ΝΑΤΟ από θέση καταστατικής αρχής δεν μπορεί να εμπλακεί ενεργά σε περίπτωση ενόπλου αντιπαραθέσεως μεταξύ κρατών-μελών του. Η διμερής αυτή συμφωνία πραγματοποιείται εκτός πλαισίου ΒορειοΑτλαντικής Συμμαχίας και τα ανατρέπει όλα.

Εκτός από την αγορά των καλλίτερων -σύμφωνα με τους ειδήμονες-, πλοίων ή των αεροσκαφών Rafalle, τα οποία δίνουν τεράστια υπεροχή στο Πολεμικό Ναυτικό και την Αεροπορία μας καθ’ όσον αυξάνουν σημαντικά την στρατιωτική, αποτρεπτική ισχύ της χώρας μας, η ανάληψη εγγράφου δεσμεύσεως από τις δύο πλευρές -Ελληνική και Γαλλική- για αμοιβαία και άμεση στρατιωτική συνδρομή, ακόμη και αν η απειλή προέρχεται από «σύμμαχο» χώρα» (εννοείται ακόμη και εντός ΝΑΤΟ), είναι το σημείο, το οποίο επιτρέπει τον χαρακτηρισμό της Συμφωνίας ως «Ιστορική».

Ας μην λησμονείται ότι με παρόμοιους διπλωματικούς χειρισμούς, ο Ελευθέριος Βενιζέλος πέτυχε να συγκροτηθεί μία ευρύτερη Βαλκανική Συμμαχία με συνέπεια την θριαμβευτική πορεία των Ελληνικών Δυνάμεων εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Και βέβαια, η υπογραφή της Συμφωνίας έρχεται την στιγμή κατά την οποία ο Τούρκος «Σουλτάνος» εμφανίζεται ασυγκράτητος, με την εικόνα του να έχει δεχθεί ένα σοβαρό πλήγμα και την απομόνωσή του από την Δύση να είναι, σχεδόν, γεγονός … Το ισχυρό ράπισμα που δέχθηκε από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ κ. Biden, ήταν ένα απ’ ευθείας ισχυρό πλήγμα στο γόητρο και το κύρος του, τόσο στο εσωτερικό της Τουρκίας όσο και στον διεθνή χώρο. Δεν είναι αβάσιμη η σκέψη ότι θα προσπαθούσε να αποκαταστήσει την εικόνα του ισχυρού ηγέτη μιας περιφερειακής υπερδύναμης, όπως αρέσκεται να θεωρεί εαυτόν και την χώρα του και βέβαια, ο εύκολος -κατά την θεώρησή του- τρόπος ήταν η εκδήλωση σειράς προκλήσεων έναντι της Ελλάδος.

Αυτό δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός αναλυτής για να το διακρίνει, αρκεί να ρίξει μια ματιά στα δελτία ειδήσεων και τα άρθρα στον Ελληνικό και Διεθνή τύπο για τις Nautexτις οποίες εξέδιδε κατά το τελευταίο διάστημα το Τουρκικό Επιτελείο και οι «βόλτες» του Τουρκικού σκάφους με παράταξη πολεμικών πλοίων δίπλα από την Κρήτη, η ύψωση τόνων από Τούρκους αξιωματούχους, αλλά και οι δηλώσεις στις οποίες και ο ίδιος, ο κ. Erdogan προέβαινε σε κάθε ευκαιρία.

Πρέπει, επίσης, να συγκρατείται ότι καθεστώτα όπως αυτά του κ. Erdogan, συνηθίζουν σε περιπτώσεις κατά τις οποίες αισθάνονται ανασφάλεια και εισέρχονται σε φάση αβεβαιότητας και αστάθειας, αφού έχουν ήδη εξαντλήσει τους εσωτερικούς «εχθρούς» προστρέχουν στην κατασκευή εχθρών στο εξωτερικό επιχειρώντας να εξωτερικεύσουν την κρίση στην οποία έχουν εμπλακεί. Και να σημειωθεί ότι τα πράγματα στο εσωτερικό της Τουρκίας δεν είναι, πλέον, ρόδινα για τον Πρόεδρό της. Ο μέχρι προσφάτως πανίσχυρος και αδιαμφισβήτητος ηγέτης αισθάνεται πολύ πλησίον του την ανάσα των πολιτικών αντιπάλων του, τουλάχιστον, όπως αποτυπώνεται η κατάσταση στις δημοσκοπήσεις.

Από την άλλη, το Κρεμλίνο βρίσκει έναν απροσδόκητο σύμμαχο στις συνεχείς και αγωνιώδεις προσπάθειές του να υπονομεύσει και να εξουδετερώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ατυχώς, όμως για αυτούς, η νέα πραγματικότητα η οποία διαμορφώνεται μετά το BREXITκαι με την Γερμανία να αναμένει τον σχηματισμό της νέας της Κυβερνήσεως, φέρνει την Γαλλία στο προσκήνιο, μιας και είναι η μεγαλύτερη και ισχυρότερη δύναμη στην Ε.Ε. Ακόμη, είναι εκπεφρασμένη η βούληση του σημερινού Γάλλου Προέδρου στην κατεύθυνση της δημιουργίας μιας Ευρώπης ισχυρής, ενεργού στρατηγικού παράγοντα στις εξελίξεις οι οποίες συμβαίνουν στην διεθνή σκηνή.

Αυτό που ανησυχεί και δεν πρέπει να υποτιμάται, είναι η πρωτοφανής και παράδοξη σύγκλιση Τουρκίας με την Σερβία. Ο συντάκτης του παρόντος έχει προ αρκετών μηνών (κατά είχε πραγματοποιηθεί επίσκεψη του Σέρβου Προέδρου στην Άγκυρα) γράψει σχετικά με την προσέγγιση του AleksandarVučić και τις «περίεργες» δηλώσεις του. Όσοι γνωρίζουν την εικόνα την οποία έχει η Σερβική κοινή γνώμη για την Τουρκία προφανώς και θα απορούν. Όμως, εδώ έρχεται να παίξει τον ρόλο του ο Ρώσος Πρόεδρος. Είναι σχεδόν προφανές ότι πίσω από αυτή την προσέγγιση διακρίνεται αύρα χειρός Κρεμλίνου, δεδομένων ότι η Σερβία είναι περίπου, δορυφόρος της Ρωσίας -οι σχέσεις τους έχουν ιστορικό βάθος, πέραν της κοινής Σλαβικής καταγωγής και του κοινού θρησκευτικού δόγματος.

Μέχρι στιγμής, η Ευρώπη δεν είχε απαντήσεις, δίχως την Αμερικανική παρουσία και συνέργεια. Αυτό το έλλειμμα της Ένωσης ήταν εμφανές σε όλες τις κρίσεις μέχρι σήμερα είτε αυτές ελάμβαναν χώρα στον Ευρωπαϊκό χώρο είτε στον κρίσιμο γεωστρατηγικά και γεωοικονομικά χώρο της Ευρασίας, με έμφαση στην Μέση Ανατολή (Γιουγκοσλαβική κρίση, επέμβαση στο Ιράκ, κρίση στην Υεμένη κ.ο.κ.).

Η πρόκληση, λοιπόν, είναι μεγάλη. Με τις ΗΠΑ να μετακινούν το γεωστρατηγικό τους ενδιαφέρον προς τον Ειρηνικό και στρέφουν την προσοχή προς την Κίνα, η Ευρωπαϊκή Ένωση είτε θα κατανοήσει την ευθύνη της έναντι των λαών της και εν γένει της Δύσης και θα λάβει γενναίες αποφάσεις είτε θα εκφυλισθεί μεταβαλλομένη σε κομπάρσο και παρατηρητή των εξελίξεων. Η Συμφωνία Μητσοτάκη-Μακρόν, συνιστά μία πρωτοποριακή πράξη στην κατεύθυνση της προοπτικής για τον σχεδιασμό Ευρωπαϊκού Αμυντικού δόγματος και κοινής Εξωτερικής πολιτικής. Αυτό, προφανώς συνεπάγεται επενδύσεις και δαπάνες για την διασφάλιση της απαιτουμένης ισχύος.

Τα όποια αδιευκρίνιστα σημεία στην Συμφωνία, προφανώς και πρέπει να αποσαφηνισθούν, ώστε να μην τίθεται ζήτημα παρερμηνείας των όρων της. Σε κάθε περίπτωση αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον η συζήτηση στην Βουλή, όπου ο Έλληνας Πρωθυπουργός θα ενημερώσει το Σώμα και τους πολιτικούς αρχηγούς …